پایان نامه با کلمات کلیدی پیش بینی مدیران، تصمیم گیری، بحران مالی، چسبندگی هزینه ها

دانلود پایان نامه

(کاتر، تونا و ویسوکی، ۲۰۰۶). در آمریکا مدیران براین باورند که انتشار پیش بینی های مدیریت، بهتر از اقامه دعوای قضای، خواهد بود. در واقع انتشار پیش بینی ها را کاهنده ریسک حقوقی می دانند ( یاسوکاتا، ۲۰۱۳).
در ایران نیز طبق قانون، فقط شرکت های پذیرفته شده در بورس، ملزم به انتشار گزارشات پیش بینی مدیریت هستند؛ و در سایر موارد جنبه اختیاری خواهد داشت.
همان گونه که قبلا” گفته شد؛ بحث چسبندگی هزینه ها، در مباحث رفتار هزینه، بسار نوپا است، وحتی به صورت رسمی در کتب دانشگاهی دیده نمی شود؛ ما تلاش کردیم که مدل پیش بینی مدیریت را با توجه به رفتار چسبنده ی هزینه ها، پایه ریزی کنیم، با روشی کاملا” بکر در ایران، اقدام به انجام تحقیق خود نمودیم.
در ادامه، کاملا” تشریح خواهد شد که چطور دو مفهوم چسبندگی هزینه و پیش بینی مدیریت را با هم ترکیب خواهیم کرد.
با مد نظر قرار دادن مدل چسبندگی هزینه ها و مدل پیش بینی مدیریت، علاوه بر منطقی تر کردن محاسبات، مدلی را ایجاد خواهیم کرد که در آینده، استفاده کنندگان از پیش بینی های مدیریت، بتوانند ارقام پیش بینی شده هزینه توسط مدیران را تا حد مطلوبی تعدیل کنند و منافع اطلاعاتی خود را افزایش دهند. در مباحث سرمایه گذاری، همواره اطلاعات، با ارزش ترین دارایی های یک سرمایه گذار است؛ و این مهم، ما را برآن داشت تا در بهبود روش های تجزیه و تحلیل اطلاعات ارائه شده در پیش بینی مدیریت، قدمی برداریم.
۸ – ۲ خوش بینی مدیریت در پیش بینی عایدی
بین خوش بینی مدیریت و خود خودمتی مدیریت تفاوت وجود دارد. هر گاه تمایل مدیران، به سَمت کمتر نشان دادن هزینه ها و بیشتر نشان دادن درآمد باشد؛ در اصطلاح می گویند خوش بینی مدیریت صورت گرفته است، اما در خود خدمتی مدیریت، مدیران با توجه به اهداف مد نظر خود، تمایل دارند هزینه ها و درآمد را کمتر یا بیشتر از واقع نشان دهند.
هریبر و یانگ ۶۳ضمن بررسی اثر اطمینان بیش از حد مدیران برسودهای پیش بینی شده بوسیله ی مدیریت و مدیریت سود چنین نتیجه گیری می کنند که احتمال بیشتری وجود دارد که مدیران خوش بین در دستیابی به سودهای پیش بینی شده با عدم موفقیت مواجه گردند. نتیجه ناشی ازتحقیق آنها نشان می دهد که اطمینان بیش از حد، خطای ناشی از خوش بینی را، هم در قالب احتمال عدم دستیابی به سودهای پیش بینی شده و هم در قالب مدیریت سود،افزایش میدهد.
کاچ ۲۰۰۲ نیز در تحقیقی با عنوان” بحران مالی وقابلیت اتکای پیش بینی های سود مدیریت” دریافت که مدیران شرکتهای دارای بحران مالی به رغم وجودجریمه های ناشی از گزارشگری گمراه کننده، انگیزه های زیادی برای انتشار پیش بینی های سود خوش بینانه دارند زیرا شرکت یا موقعیت آنها در شرکت ممکن است به اندازه ای طول نکشد که آنها با جریمه های ناشی ازگزارشگری نادرست مواجه گردند.
فرانکل و همکاران ۱۹۹۹ به بررسی ارتباط بین تمایل شرکتها به دستیابی به بازارهای سرمایه وپیش بینی های سود می پردازند. نتایج تحقیق آنها نشان میدهد که پیش بینی های انجام شده در فاصله ی کمتر از ۹ ماه قبل از انتشار سهام نسبت به پیش بینی ها ی انجام شده درفاصله بیشتر از ۹ ماه دارای خوش بینی بیشتری است. نیز همچنین مارکواردت و ویدمن ۶۴انتشار پیش بینی های سود خوش بینانه را قبل از دومین ارائه سهام،گزارش می نمایند.
باگینسکی۶۵ ۲۰۰۲ نیز به بررسی اثرمحیط قانونی بر افشای داوطلبانه پیش بینی های سود مدیریت می پردازند؛ آنها بیان می کنند که مدیران به دلیل هراس از بدهی های قانونی اولاً تمایلی به انتشار پیش بینی های سود داوطلبانه ندارند و ثانیاً در دوره هایی که با اخبار بدی همراه است، فراوانی پیش بینی سود بیشترمی شود.
روگرس و استوکن ۲۰۰۵ در تحقیق خود تحت عنوان “اعتبار پیش بینی های مدیریت ” به بررسی انگیزه های مدیریت برای انحراف در پیش بینی و چگونگی اتکا سرمایه گذاران به این پیش بینی ها پرداختند. آنها بیان می کنند که تمایل مدیریت به ارائه نادرست اطلاعات آینده نگر، با توجه به توانایی بازار درکشف این تحریف ها متفاوت است. آنها اثر چهار عامل محیط قانونی، معاملات محرمانه داخلی، بحران مالی شرکت وتمرکز صنعت را بر پیش بینی های سود مدیریت مورد بررسی قرار داده اند. نتایج تحقیق آنها نشان میدهد؛ هنگامیکه برای سرمایه گذاران کشف تحریف ها مشکل باشد، مدیران قبل از انتشار سهام، پیش بینی های خوشبینانه تر و هنگام تحصیل سهام پیش بینی های بدبینانه تری ارائه می دهند. همچنین در این شرایط مدیران شرکت های دارای بحران مالی پیش بینی های خوش بینانه تری ارائه می دهند. علاوه بر موارد فوق یافته های تحقیق آنها بیانگر این است که هنگامی که رقبای بالقوه شرکتها درکشف تحریف ها با مشکل مواجه هستند، مدیران شرکتهایی که در صنایع متمرکز۶۶ فعالیت می نمایند، پیش بینی های بدبینانه تری انتشار می دهند. نتایج این تحقیق بیانگر وجود ارتباط ضعیف بین انتشار پیش بینی های بدبینانه و خطر روبرو شدن با دعاوی حقوقی است.
پای و تورنتو۶۷ ۲۰۰۳، دریافتند که تحلیلگران، در مورد شرکتهایی که اخبار بد گزارش می کنند در مقابل شرکتهایی که اخبار خوب ارائه می نمایند، بیشترگمراه می شوند وخطای پیش بینی سود آنها نیز بالاتر می رود. آنها نتایج خود را بدین نحو تفسیر نمودند که تحلیلگران مالی قادر به ترکیب اثرحسابداری محافظه کارانه در پیش بینی های سود خود نمی باشند. مشابه با این نتایج، ماتسوناگا ۲۰۰۴ نیز دریافت که خطای پیش بینی اولیه تحلیلگران، که با سطح حسابداری محافظه کارانه اعمال شده متناسب است و افزایش می یابد. نتایج پژوهشهای قبلی نیزحاکی از این مطلب بود که پیش بینی های سود تحلیلگران معمولاً خوشبینانه است. همچنین این افراد دریافتند که پیش بینی های تحلیلگران در قبال شرکتهایی که محافظه کارانه تر هستند؛ خوشبینانه تر است.
مشایخ و شاهرخی ۱۳۸۶ در مقاله ای تحت عنوان “بررسی دقت پیش بینی سود توسط مدیران و عوامل موثر برآن” پیش بینی های ۲۷۹ شرکت را شرکت را طی دوره ۸۴-۱۳۸۱ (شامل ۶۳۹مشاهده) مورد بررسی قرار دادند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که پیش بینی های مدیران دارای انحراف خوش بینانه است و دقت پیش بینی با توجه به اندازه ی شرکت، سودده یا زیان ده بودن شرکت و نوع صنعت متفاوت است.
۹-۲ تعریف تصمیم گیری
تصمیم، انتخابی است که ازمیان گزینه های ممکن صورت می گیرد. تصمیم گیری فرآیندی است که از طریق آن یک راهکار به عنوان راه حل برای مسئله ای مشخص انتخاب می شود. اهمیت تصمیم گیری را می توان از تعاریف و تعابیری که از صاحب نظران، درباره اهمیت تصمیم گیری نوشته شده؛ دریافت.
تصمیم گیری همچون روح در کالبد، وظیفه ای، مدیریتی است که شامل برنامه ریزی سازماندهی، تجهیز منابع و امکانات هدایت و کنترل به منظور دستیابی به اهداف سازمان در راستای نظام ارزشی جامعه و سازمان می باشد که در یک رابطه مکمل شخصیت مدیریتی مدیر را شکل می دهد.
تصمیم گرفتن به همان اندازه اهمیت دارد؛ که تصمیم به تصمیم نگرفتن می تواند اهمیت داشته باشد.چه موقع باید تصمیم گرفت که نبایدتصمیمی اتخاذ شود؟ موارد ذیل درعدم اتخاذ تصمیم ممکن است مطرح شود:
۱) مسئله وارد نیست یا در حال حاضر موردی وجود ندارد.
۲) مسئله وارداست ولی مدیر نمی تواند تصمیم بگیرد زیرا اطلاعات کافی در دست نیست.
۳) مسئله مرتبط است و باید تصمیم گرفته شود ولی تصمیم باید به وسیله دیگری اتخاذ شود.
۴) مسئله مرتبط است و باید تصمیم گرفته شود و کسی جز او نباید درباره او تصمیم بگیرد ولی بهتر است تصمیمی گرفته نشود زیرا صلاحیت کافی برای اتخاذ تصمیم را ندارد.
۵) مسئله مرتبط است تصمیم باید گرفته شود علی رغم اینکه اطلاعات ندارد الزاما باید تصمیم بگیرد. (ذبیحی، وب سایت انجمن علمی دانشگاه الزهرا)
۱۰-۲ رفتار هزینه بر اساس نظریه جدید
برنامه ریزی و کنترل از وظایف مهم مدیریت است. اطلاعات مرتبط با هزینه ها که مدیران برای انجام این وظایف نیاز دارند ممکن است از اطلاعات طبقه بندی شده ی منعکس در صورتهای مالی قابل دریافت نباشد. اطلاعات مورد نیاز در این زمینه را نمی توان به سهولت از صورت های مالی استخراج کرد. گرایش هزینه ها به چگونگی واکنش هزینه ها در برابر تغییر در سطح فعالیت اشاره دارد. مدل های سنتی رفتار هزینه در ادبیات حسابداری بین هزینه های ثابت و متغیر، تنها با توجه به تغییرات سطح فعالیت تفاوت قائل می شود. در مورد هزینه های ثابت، فرض می شود که از سطح فعالیت مستقل باشند؛ و نیز در مورد هزینه های متغیر، فرض می شود بصورت خطی و در تناسب با تغییرات در سطح فعالیت تغییر کنند. در زیر مجموعه مدل سنتی رفتار هزینه ها، یک دسته از فرضیات قرار دارند که جدا از ساده سازی جهان واقعی، این مدل را از روشی که هزینه ها در واقعیت رفتار می کنند دور نگاه می دارد. برخی از فرضیات جدید ادعا می کنند که هزینه ها به طور متفاوت نسبت به تغییرات صعودی ونزولی سطح فعالیت، واکنش نشان می دهند؛ این ویژگی باعث شده که از آنها تحت عنوان هزینه های چسبنده یاد شود. در این تحقیق ما سعی کردیم؛ که توصیف نحوه ی پیش بینی مدیریت را با توجه رفتار واقعی و چسبندگی هزینه ها، مورد ارزیابی قرار دهیم.
۱۱-۲ پیش بینی مدیریت و خطای پیش بینی مدیریت
در زمینه پیش بینی مدیران تحقیقات فراوانی شده است؛ ولی در این بررسی مسائل نوین در رفتار هزینه، همچون مدل پیش بینی مدیران، رفتارچسبنده ی هزینه ها و تئوری تعدیل انتظارات مد نظر قرار نگرفته است؛ یکی از قدیمی ترین مطالعات در مورد پیش بینی سود توسط کرگ و مالکیل ۱۹۶۸ انجام شد؛ این دو محقق، دقت پیش بینی تحلیلگران با دقت پیش بینی های حاصله از مدل های سری زمانی را برای پنج شرکت سرمایه گذاری به مدت پنج سال مقایسه کردند و نتیجه گرفتند؛ عملکرد تحلیل گران نسبت به مدل های سری زمانی بهتر است.
ریچارد ۱۹۷۷ پیش بینی های تحلیل گران پیرامون سود هر سهم، ۹۳ شرکت بورس نیویورک در طی سال های ۱۹۷۶-۱۹۷۲ جمع آوری کرد. ارزیابی دقت پیش بینی سود، با استفاده از اشتباه نسبی پیش بینی نشان داد، اشتباه نسبی پیش بینی تحلیل گران ۲۴.۱ درصد و اشتباه نسبی مدل های سری زمانی ۳۸.۹ درصد است. لذا دقت پیش بینی تحلیل گران بیشتر می باشد.
سود واقعی / (سود واقعی – سود پیش بینی شده) = اشتباه نسبی پیش بینی
رولاند ۱۹۷۸ پیش بینی مدیران را با پیش بینی تحلیل گران و همچنین هر یک را با پیش بینی مدل های سری زمانی مقایسه نمود. شواهد حاصله از پیش بینی های سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ نشان داد؛ پیش بینی مدیران نسبت به تحلیلگران در صورتیکه قبل از پیش بینی مدیران اعلام شود نسبت به زمانی که این پیش بینی بعد از پیش بینی مدیران اعلام شود، از دقت کمتری برخوردار است.

دیدگاهتان را بنویسید