پایان نامه با کلمات کلیدی اهرم مالی، اندازه شرکت، ساختار سرمایه، جریان نقدی

مقایسه این دو پیش بینی با مدل های سری زمانی حاکی از آن بود که پیش بینی تحلیلگران هنگامی که قبل از پیش بینی مدیران اعلام شود، برمدل های سری زمانی برتری ندارد.
معمولا” نسبت خطای پیش بینی عایدی را از فرمول ذیل محاسبه می کنند:
نسبت خطای پیش بینی = (
که در آن:
= عایدی پیش بینی شده در سال t
= عایدی واقعی در سال t
حال آنکه عایدی پیش بینی شده و واقعی، خود حاصل جبری درآمد و هزینه ها است؛ واشتباه در برآورد هر کدام از آنها می تواند بر کل نتیجه اثر بگذارد، و از طرفی در پیش بینی هزینه ها، درآمد آتی بستر کار قرار می گیرد و هزینه ها با توجه به آن برآورد می شوند؛ در نتیجه بررسی مجزای هر عامل، دقت نتایج حاصله در تحقیق را افزایش می دهد.
در ایران نیز درتحقیقی مشابه، توسط نوروش و غلام زاده ۱۳۸۲، رفتار سود حسابداری را با استفاده از مدل های سری زمانی بررسی کردند. آن ها نتیجه گرفتند؛ فرآیند ایجاد سود شرکت ها به عامل زمان بستگی ندارد و کاملا” تصادفی است. به عبارتی اکثرا” بر اساس میانگین متحرک می باشند.
در همان سال، مدرس و دیانتی در تحقیقی به دنبال مدلی برای پیش بینی جریان نقدی عملیاتی آتی واحدهای اقتصادی بودند. آن ها با بررسی ۴۰ شرکت به این نتیجه رسیدند که پیش بینی جریان نقدی عملیاتی با استفاده از جریان نقدی عملیاتی تاریخی امکان پذیر نیست بلکه به کمک سودهای تاریخی می توان تا حدودی این پیش بینی را انجام داد. البته استفاده هم زمان ازجریان نقدی عملیاتی تاریخی و سود تاریخی به بهبود مدل پیش بینی کمک می کند. هم چنین استفاده از دارایی ها و بدهی های جاری تاریخی علاوه بر جریان های نقدی عملیاتی تاریخی و سود تاریخی، درصد خطای پیش بینی را در سطح شرکت تا حد زیادی کاهش می دهد ( مدرس و دیانتی، ۱۳۸۲).
سرمایه گذاران، نیازمند اطلاعاتی درمورد وضعیت آتی شرکت می باشند زیرا ارزش جاری شرکت و سهام آن به جریان سود آتی بستگی دارد که از جانب شرکت به سوی سهامداران جریان خواهد یافت. پس همواره بررسی دقت برآوردهای مدیریت از شرایط آتی، حائزاهمیت خواهد بود.
قاسمی ۱۳۸۴ دقت پیش بینی سود مدیران را با پیش بینی بر مبنای روش باکس- جنکیز مورد بررسی قرار داد. بررسی شواهد حاصله از ۴۸ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در طی سال های۱۳۸۲-۱۳۶۸ نشان داد؛ دقت پیش بینی مدیریت به مراتب بالاتر از مدل سری زمانی باکس- جینکز است (قاسمی، ۱۳۸۴).
البته در سال ۱۳۸۴ تحقیقی توسط ابوالقاسمی ارائه شد، که نتایج عکس تحقیق فوق را در پی داشت؛ که شاید ناشی از اختلاف جامعه آماری باشد؛ زیرا در تحقیق ابوالقاسمی، تنها ۱۲ شرکت سیمان که در یک طبقه ی صنعت قرار می گیرفتند، مورد ارزیابی قرار گرفتند؛ که با توجه به اهمیت فصول سال در گروه صنعت سیمان، آهک وگچ ، چنین نتیجه ای حاصل شده است (ابوالقاسمی، ۱۳۸۴).
یک سال بعد نیز تحقیقی توسط بهرامیان ارائه شد، که درآن دقت پیش بینی سود هر سهم، شرکت هایی را که برای اولین بارسهام شان در بورس اوراق بهادارتهران عرضه عمومی می گردد و شرکت هایی که در بورس اوراق بهادار افزایش سرمایه می دهند، را ارزیابی کرد. نتایج این تحقیق برای دوره زمانی ۸۱-۱۳۷۹ شامل ۸۱ شرکت نشان داد؛ خطای پیش بینی سود با دوره پیش بینی و نوسانات شاخص کل بورس رابطه مستقیمی دارد و در مورد ارتباط با اندازه شرکت، عمر شرکت، درجه اهرم مالی، اظهارنظر حسابرس و طبقه صنعت رابطه معنی داری دیده نشد (بهرامیان، ۱۳۸۵).
۱۲-۲ عوامل موثر بر دقت سود پیش بینی شده
نمایه بالا عوامل موثر بر خطای پیش بینی عایدی را نشان میدهدکه تا کنون مورد ارزیابی قرار گرفته اند.(لطفی و حاجی پور، ۱۳۸۹)
حال آنکه به علت جدید بودن بحث رفتار چسبنده ی هزینه و ارتباط آن با خطای پیش بینی مدیریت، بصورت مجزا ارزیابی خاصی در ایران، با مدنظرقرار دادن این عامل، صورت نگرفته است؛ این درست است که اندازه و ساختارشرکت، در چسبنده شدن هزینه ها موثر اند؛ اما در این تحقیق، ما با استفاده از ترکیب مدل چسبندگی هزینه ها، و مدل پیش بینی هزینه ها، میزان دقت پیش بینی هزینه ها را مورد ارزیابی قرار دادیم، دراین مدل با دخالت دادن میزان فروش واقعی و پیش بینی، سعی در منطقی تر کردن روش محاسبه دقت هزینه ها قدم گماردیم؛ این کار گام مناسبی در بررسی دقت برآورد مدیریت از شرایط آتی عایدی ها، هزینه ها و فروش است. در فصل سوم، به تفضیل نحوه ی بکار گیری متغییر های موجود در گزارشات پیش بینی مدیریت و صورت های مالی تحقق یافته را توضیح خواهیم داد.
تئوری نمایندگی، به تبیین چگونگی ایجاد مشکلات نمایندگی بین کارفرما (سهامدار) و کارگزار (مدیر) در اثر عدم تقارن اطلاعاتی می پردازد. در این راستا، ساختارهای نظارتی موثر با ایجاد توازن اطلاعاتی به جلوگیری از ایجاد تضاد منافع بین مدیران و سهامدارن کمک می کنند. به عبارتی این ساختارها به مدیریت، انگیزه های لازم را برای اقدامات مکفی جهت افزایش افشائات شرکت می نماید. بنابراین، بازده بالاتر شرکت در گرو بهبود ساختارهای کنترلی و به تبع آن پیش بینی دقیق تر وضعیت آتی شرکت است. زیرا این امر به کاهش هزینه های نمایندگی، ارزش یابی بالاتر سهام و در نتیجه عملکرد بهتر در درازمدت منجر می شود. عوامل گوناگونی در کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و به تبع آن دقت پیش بینی در شرکت ها تاثیر می گذارند. که برخی از مطالعات مربوط به شرح زیر است:
کیل و نیکلسون ۲۰۰۳ اعتقاد دارند، اندازه شرکت اعم از جمع دارایی ها، جمع فروش و ارزش بازارحقوق صاحبان سهام و ارزش شرکت، ارتباط مستقیمی با هم دارند. بدیهی است اندازه شرکت تعیین کننده حجم وگستردگی فعالیت یک شرکت است. شرکت های بزرگ تر به دلیل ارتباطات بیشتر با ذی نفعان و وجود مکانیزم های کنترلی بیشتر، از ریسک تجاری کمتری برخوردارند. از طرفی، واتز و زیمرمن۱۹۹۰ عنوان کردند؛ که شرکت های بزرگ به دلیل تحمل هزینه های سیاسی بیشتر، ناچار به افشای بیشتری نیز هستند؛ پس می توان نتیجه گرفت، اندازه شرکت، کمک مثبتی به دقت پیش بینی های ارائه شده مدیریت کند. البته در ایران تحقیقی توسط ملکیان- اسفندیار و همکاران ۱۳۹۲ در این رابطه انجام شد؛ ولی رابطه معنی داری در رابطه با اندازه شرکت و دقت پیش بینی، حاصل نشد.
۱-۱۲-۲ ساختار سرمایه
ساختار سرمایه نیز یکی دیگراز موارد موثر در دقت پیش بینیدر شرکت مطرح است؛ اهرمی بودن ساختار سرمایه می تواند ریسک زا باشد، اهرم مالی عبارت است از، وجود هزینه های ثابت در فهرست هزینه های شرکت؛ در علم فیزیک، هر چه اهرم در دست شما هرچه بزرگتر و بلندتر باشد، توان مکانیکی شما نیز بیشتر می شود یا به عبارت ساده تر، انرژی کمی را که شما به جسم وارد می کنید؛ به علت وجود اهرم، انرژی وارده به جسم مضاعف شده و به تبع آن واکنش جسم بالاتر می رود. در علم اقتصاد نیز، هرچه ساختار سرمایه شرکت، اهرم بالاتری داشته باشد، توان ریسکی شدن شرکت را بیشتر می کند؛ زیرا اگر درجه اهرم مالی زیاد باشد، با کاهش نسبتا” اندک سود قبل ازبهره و مالیات، سود هر سهم ، با واکنش بیشتری کاهش یابد. پس می توان این احتمال را داد که بین اهرم مالی ودقت پیش بینی سود رابطه منفی وجود دارد (ملکیان و احمدپور، ۱۳۹۲). این فرضیه را مورد آزمون قرار داند، و به وجود رابطه منفی بین اهرم مالی و دقت پیش بینی مدیریت، اذعان نمودند.
۲-۱۲-۲ رابطه طول عمر شرکت، و تاثیر آن بر دقت پیش بینی مدیران
در رابطه طول عمر شرکت، و تاثیر آن بر دقت پیش بینی مدیران نیز مورد ارزیابی قرار گرفت، و نتیجه آن، پی بردن به رابطه منفی بین عمر شرکت و دقت پیش بینی ها شد؛ در واقع با افزایش طول عمر شرکت، از میزان دقت پیش بینی ها کاسته می شود؛ در حالی که فرض غالب این بود که به علت افزایش تجربیات شرکت با گذشت زمان، میزان خطای پیش بینی، کمتر خواهد شد. شاید علت این پیش فرض غلط، شاید توجه نکردن به افزایش چسبندگی هزینه ها با افزایش عمر شرکت، به علت افزایش حجم دارایی ها ی شرکت بوده باشد؛ زیرا کردستانی ۱۳۹۱ معتقد است، هر چه میزان دارایی ها بیشتر باشد، چسبندگی بهای تمام شده کالای فروش رفته و هزینه های فروش، عمومی و اداری، بیشتر می شود. باید توجه کرد که افزایش چسبندگی، می تواند باعث ایجاد خطای مضاعف، در پیش بینی مدیریت، شود.
۳-۱۲-۲ نوع اظهار نظر حسابرس نسبت به گزارشات پیش بینی مدیریت
نوع اظهار نظر حسابرس نسبت به گزارشات پیش بینی مدیریت نیز یکی دیگر از عوامل موثر بر دقت پیش بینی مدیریت است؛ همانطور که قبلا” نیز عنوان شد؛ طبق بند ۶، ۷ و۸ ماده ۷ فصل سوم، دستورالعمل اجرایی افشای اطلاعات شرکت های ثبت شده، در نزد سازمان، گزارشات پیش بینی مدیریت همواره باید مورد حسابرسی قرار گرفته باشد، برطبق تحقیق ملکیان و همکاران بین اظهار نظر مثبت حسابرس نسبت به گزارشات پیش بینی مدیریت و دقت پیش بینی مدیریت رابطه مثبت وجود دارد.
۱۳-۲ فرضیه انتظارات تطبیقی و تاثیر گزارشات پیش بینی مدیریت بر آن
فریدمن واضع فرضیه انتظارات تطبیقی نبود، اما با کارهای مهم و تاثیرگذار او بود که فرضیه انتظارات تطبیقی برای مدت زمانی به فرضیه مسلط و معروف در مورد انتظارات در محافل آکادمیک اقتصاد بدل گشت. فریدمن فرضیه انتظارات تطبیقی را در نظریه‌پردازی‌های خود در حوزه‌های مختلف اقتصاد وارد نمود که یکی از مهم‌ترین آنها ورود انتظارات تطبیقی به نظریه مصرف بود.
با ورود فرضیه انتظارات تطبیقی به نظریه اقتصادی، نتایج متفاوت از آنچه اقتصاددانان کینزی با نظریه عموما” ایستای انتظارات ارائه می‌کردند، پدیدار گشت. ایده اصلی انتظارات تطبیقی ساده است؛ شخص انتظارات خود در هر دوره زمانی در مورد هر متغیر اقتصادی مانند تورم، نرخ بهره، نرخ ارز و مانند آن را با توجه به تفاوت میان مقدار واقعی آن متغیر در دوره گذشته و آنچه که در مورد آن انتظار داشت، تغییر خواهد داد؛ فرد این تغییر در انتظاراتش را با جبران بخشی از این تفاوت میان مقدار واقعی متغیر و مقدار انتظاری آن در دوره گذشته، صورت می‌دهد. بنابراین شکل‌گیری انتظارات فعالان اقتصادی طی زمان، تطبیقی خواهد بود به این معنی که انتظارات به مرور زمان و با توجه به تغییرات مقدار واقعی متغیرها، تغییر نموده و خطاها در برآورد و پیش‌بینی متغیرها به صورت مستمر و البته تدریجی و گام به گام اصلاح می‌گردد. بنابراین افراد انتظارات خود را در دوره جاری از مقدار یک متغیر در صورتی افزایش خواهند داد که مقدار واقعی آن متغیر از مقدار انتظاری آن در دوره گذشته، بیشتر باشد و در صورتی کاهش خواهند داد که مقدار واقعی آن متغیر از مقدار انتظاری آن در دوره گذشته کمتر باشد؛ البته میزان تصحیح خطا به معنای میزان تغییر انتظارات در واکنش به تفاوت میان مقدار واقعی و انتظاری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *