منابع پایان نامه درباره شهر تهران

معماری شهر تهران، و همچنین نحوه، کیفیت و چگونگی پیشبردی امر ساخت و ساز در شهر تهران را به عهده دارد. در سالهای اخیر ساخت و سازهای وسیع انجام شده در تهران عمدتاً تحت ” نظام هدایت و کنترل ساخت وساز شهری تهران بزرگ ” قرار داشته است . عدم دستیابی به کیفیت مناسب در محصول این فرآیند ، علیرغم سرمایه های عظیم مصرف شده در این بخش و تلاشهای به عمل آمده نشان دهنده ظرفیت پایین شهرداری تهران در حال حاضر در این امر می باشد. نکته قابل تامل در این بعد نقش واضح و برجسته شهرداری تهران در امر هدایت و کنترل ساخت و ساز بوده بنابر این انتظار می رفت که نیازی به ارتقای نقش شهرداری تهران در این بعد نباشد اما با توجه به نتایج حاصل از مطالعات کتابخانه ای و میدانی شکاف زیاد میان ظرفیت موجود و ممکن در این بعد نشان دهنده نیاز به ظرفیت سازی در این امر را نشان می دهد.
5-2-4-4- ظرفیت شهرداری تهران در سیاست گذاری مسکن شهری
بعد سیاست گذاری مسکن شهری از چهار شاخص “شناخت محیط” ، “ارزیابی گزینه های ممکن”، “انتخاب گزینه مطلوب” و “اجرا” تشکیل شده است. با توجه به اینکه متغیر “سیاست گذاری مسکن شهری” دارای توزیع نرمال نمی باشد بنابراین از آزمون ویلکاکسون تک نمونه‌ای استفاده می شود.
فرض های آماری متناسب در سطح اطمینان 95 درصد بصورت زیر تعریف می شود.
فرض صفر: ظرفیت موجود شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در سیاست گذاری مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت موجود شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در سیاست گذاری مسکن شهری کافی است.
فرض صفر: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در سیاست گذاری مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در سیاست گذاری مسکن شهری کافی است.
نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای برای سیاست گذاری مسکن شهری در جدول 4-19 آمده است:
جدول 4- 19: نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای برای سیاست گذاری مسکن شهری
نتیجه آماری
آماره ویلکاکسون
میانه
وضعیت
متغیرها
میانه کمتر از حد متوسط است
87/5-
66/3
ظرفیت موجود
شناخت محیط
میانه بیشتر از حد متوسط است
09/8
66/6
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
31/4-
4
ظرفیت موجود
ارزیابی گزینه های ممکن
میانه بیشتر از حد متوسط است
03/8
5/7
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
33/6-
33/4
ظرفیت موجود
انتخاب گزینه مطلوب
میانه کمتر از حد متوسط است
33/6-
33/4
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
67/4-
4
ظرفیت موجود
اجرا
میانه بیشتر از حد متوسط است
05/9
8
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
69/4-
73/3
ظرفیت موجود
سیاست گذاری مسکن شهری
میانه بیشتر از حد متوسط است
18/9
5/6
ظرفیت ممکن
با توجه به نتایج جدول فوق، میانه هر چهار شاخص و بعد اصلی “سیاست گذاری مسکن شهری” برای ظرفیت موجود در سطح اطمینان 95 درصد از 5 کمتر هستند. بنابراین از نظر پاسخگویان ظرفیت شهرداری تهران در سیاست گذاری مسکن شهری کمتر از حد متوسط است. به جز شاخص “انتخاب گزینه مطلوب” میانه سایر شاخص ها در ظرفیت ممکن بیشتر از حد متوسط است. نکته جالب توجه در این بعد این است که با آنکه شاخص انتخاب گزینه مطلوب تنها شاخصی است که میانه وضعیت ممکن آن زیر حد متوسط است اما بیشترین میانه (33/4) را در وضعیت موجود دارا می باشد. همچنین کمترین میانه در وضعیت موجود متعلق به شاخص شناخت محیط می باشد. بیشترین و کمترین ظرفیت ممکن نیز با میانه های 8 و 66/6 مربوط به شاخص های اجرا و شناخت محیط است. بطور کلی با توجه به میانه های بدست آمده از بعد سیاست گذاری مسکن (73/3 و 5/6) می توان گفت که اختلاف میان ظرفیت موجود و ممکن در این بعد کمتر از 3 بوده و بنابر این امکان ارتقای نقش و مسئولیت شهرداری تهران در بعد سیاست گذاری مسکن به میزان محدود تری نسبت به سایر ابعادی که تا کنون بررسی شده وجود دارد.
وظیفه سیاست گذاری کلان مسکن در ایران بر عهده وزارت راه و شهرسازی (دولت) بوده و تنها تدوین اهداف، سیاست ها و برنامه های نظام جامع شهرسازی و معماری منطقه تهران بزرگ و همچنین سیاست گذاری در امر ساخت و ساز بر عهده شهرداری تهران می باشد. بررسی تجربیات بین المللی که اهم آنها در فصل 2 پژوهش آمده است نشان می دهد که رهبری سیاسی محلی در مورد مسائل مسکن می تواند موفق ترین نوع دخالت در امر مسکن باشد. بنایر این انتظار می رود که ارتقای نقش شهرداری ها در امر سیاست گذاری مسکن به علت شناخت بیشتر آنها از نیازهای مردم بهبود قابل ملاحظه ای در بخش مسکن ایجاد نماید اما متاسفانه ضعف قوانین موجود باعث شده که امکان مداخله شهرداری ها در سیاست گذاری مسکن وجود نداشته باشد.
6-2-4-4- ظرفیت شهرداری تهران در سازماندهی و هدایت نقش آفرینان مسکن شهری
بعد سازماندهی و هدایت نقش آفرینان مسکن شهری از دو شاخص “تقسیم کار” و “هماهنگی” تشکیل شده است. با توجه به اینکه این بعد دارای توزیع نرمال نمی باشد بنابراین از آزمون ویلکاکسون تک نمونه‌ای استفاده می شود.
فرض های آماری متناسب در سطح اطمینان 95 درصد بصورت زیر تعریف می شود.
فرض صفر: ظرفیت موجود شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در ساماندهی کنشگران مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت موجود شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در ساماندهی کنشگران مسکن شهری کافی است.
فرض صفر: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در ساماندهی کنشگران مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در ساماندهی کنشگران مسکن شهری کافی است.
نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای برای سازماندهی و هدایت کنشگران مسکن در جدول 4-20 آمده است:
جدول 4- 20: نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای سازماندهی و هدایت کنشگران مسکن
نتیجه آماری
آماره ویلکاکسون
میانه
وضعیت
متغیرها
میانه کمتر از حد متوسط است
23/5-
8/3
ظرفیت موجود
تقسیم کار
میانه بیشتر از حد متوسط است
54/8
7
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
11/5-
75/3
ظرفیت موجود
هماهنگی
میانه بیشتر از حد متوسط است
50/9
5/7
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
35/5-
97/3
ظرفیت موجود
سازماندهی و هدایت کنشگران مسکن
میانه بیشتر از حد متوسط است
34/9
25/7
ظرفیت ممکن
با توجه به نتایج جدول فوق، میانه هر دو شاخص و بعد اصلی “سازماندهی و هدایت نقش آفرینان مسکن شهری” برای ظرفیت موجود در سطح اطمینان 95 درصد از 5 کمتر هستند. بنابراین از نظر پاسخگویان ظرفیت موجود شهرداری تهران کمتر از حد متوسط است. همچنین میانه ظرفیت ممکن در هر دو شاخص و بعد مورد نظر بیشتر از حد متوسط می باشد. در این بعد میانه های وضعیت موجود و ممکن برای هر دو شاخص بسیار نزدیک به هم بوده (وضعیت موجود: 8/3 و 75/3، وضعیت ممکن: 7 و 5/7) است. بنابر این با توجه به فرض های آماری می توان گفت ظرفیت موجود شهرداری تهران در سازماندهی و هدایت نقش آفرینان مسکن شهری کافی نبوده اما ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در این بعد کافی می باشد. بنابر این امکان افزایش ظرفیت و مسئولیت شهرداری تهران در بعد سازماندهی و هدایت نقش آفرینان مسکن وجود دارد.
بطور کلی مدیریت مسکن مانند سایر فرآیندهای مدیریتی نیازمند مشارکت و تقسیم کار میان ارگانهای مختلف و هماهنگی بین آنها میباشد. بررسی های انجام شده نشان می دهد که شهرداری با توجه به اینکه یک نهاد عمومی بوده و وابسته به دولت نمی باشد می تواند با در نظر گرفتن منافع تمام کنشگران مسکن، در سازماندهی و هدایت این کنشگران از طریق تقسیم کار و ایجاد مشارکت بین تمامی ذی نفعان نقش بسزایی را ایفا نماید. در این زمینه قانون مشخصی به منظور مداخله شهرداری در این امر وجود ندارد اما نکته قابل توجه این مساله است که در حال حاضر سازمان مشخصی نیز این مسئولیت را بر عهده ندارد و تنها وزارت راه و شهرسازی به عنوان متولی اصلی بخش مسکن آن هم به صورت محدود به این امر می پردازد. بنابر این به نظر می رسد با ظرفیت سازی های لازم و ایجاد بسترهای قانونی بتوان با ارتقای نقش شهرداری تهران در سازماندهی و هدایت کنشگران مسکن، هماهنگی و همکاری بین سازمان ها را افزایش داده و رضایت ذی نفعان را نیز به میزان قابل ملاحظه ای زیاد نمود.
3-4-4- بررسی ظرفیت ها
در این پژوهش ظرفیت شهرداری به چهار ظرفیت “قانونی”، “سازمانی”، “نهادی” و “اجتماعی” تقسیم شده است. برای انتخاب روش آماری مناسب جهت تحلیل وضعیت موجود و ممکن ظرفیت های شهرداری ابتدا به کمک آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نرمال بودن متغیرها بررسی می شود. در ادامه در جدول 4-21 نتایج حاصل از آزمون آمده است.
فرض صفر: متغیرمربوطه دارای توزیع نرمال است.
فرض یک: متغیرمربوطه دارای توزیع نرمال نیست.
جدول 4- 21: نتایج بررسی نرمال بودن ظرفیت ها (آزمون KS)
متغیرها
ظرفیت
کولموگوروف-اسمیرنوف
Sig
وضعیت
نوع آزمون
ظرفیت قانونی
موجود
15/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
ظرفیت سازمانی
موجود
15/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
ظرفیت نهادی
موجود
17/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
ظرفیت اجتماعی
موجود
08/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
ظرفیت قانونی
ممکن
15/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
ظرفیت سازمانی
ممکن
15/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
ظرفیت نهادی
ممکن
17/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
ظرفیت اجتماعی
ممکن
08/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
همانگونه که جدول4-21 نشان میدهد، مقدارSig تمامی متغیرها کمتر از 05/0 است. بنابراین فرض مقابل پذیرفته می‌شود. از این رو می‌توان گفت که توزیع متغیرهای پژوهش، غیر نرمال است.
با توجه به غیر نرمال بودن ظرفیت ها در ادامه برای بررسی وضعیت ظرفیت های شهرداری از آزمون ناپارامتریک ویلکاکسون یک نمونه ای استفاده می شود که نتایج حاصل از آن در جدول 4-22 آمده است.
جدول 4- 22: نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای ظرفیت های شهرداری تهران
نتیجه آماری
آماره ویلکاکسون
میانه
وضعیت
ظرفیت
میانه کمتر از حد متوسط است
47/5-
4
ظرفیت موجود
قانونی
میانه بیشتر از حد متوسط است
26/9
14/7
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
11/5-
4
ظرفیت موجود
سازمانی
میانه بیشتر از حد متوسط است
87/8
05/8
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
42/3-
77/4
ظرفیت موجود
نهادی
میانه بیشتر از حد متوسط است
37/9
11/6
ظرفیت ممکن
میانه کمتر از حد متوسط است
97/6-
44/3
ظرفیت موجود
اجتماعی
میانه بیشتر از حد متوسط است
37/9
11/6
ظرفیت ممکن
همانگونه که در جدول مشاهده می شود در تمامی ظرفیت های چهارگانه شهرداری تهران میانه ظرفیت های موجود کمتر از حد متوسط و میانه ظرفیت های ممکن بیشتر از حد متوسط می باشد. کمترین ظرفیت موجود مربوط به ظرفیت اجتماعی با میانه 44/3 و بیشترین آن متعلق به ظرفیت نهادی با میانه 77/4 می باشد. بیشترین ظرفیت ممکن، ظرفیت سازمانی (05/8) و کمترین ظرفیت ممکن متعلق به ظرفیت نهادی و اجتماعی می باشد (11/6). با وجود اینکه کمترین میانه موجود و ممکن مربوط به ظرفیت اجتماعی میباشد اما کمترین شکاف بین ظرفیت موجود و ممکن در ظرفیت نهادی مشاهده می شود که این امر نشان دهنده این است که امکان افزایش ظرفیت نهادی شهرداری تهران به منظور ارتقای نقش آن در مدیریت مسکن شهری کمتر از سایر ظرفیت ها وجود دارد. به بیان دیگر در حال حاضر شهرداری تهران ظرفیت نهادی بیشتری نسبت به سایر ظرفیت ها دارد اما امکان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *