منابع پایان نامه درباره ساختار شهر

هدایت و کنترل ساخت و ساز (69/7) و کمترین آن مربوط به سیاست گذاری مسکن (52/6) می باشد.
جدول 4- 12: آمار توصیفی ابعاد مدیریت مسکن(وضعیت ممکن)
تعداد
میانگین
انحراف معیار
کمینه
بیشینه
برنامه ریزی
131
47/7
81/1
33/3
10
تامین زمین
131
47/7
01/2
67/0
10
تامین مالی
131
04/7
24/2
63/1
10
هدایت و کنترل ساخت و ساز
131
69/7
02/2
5/0
10
سیاست گذاری
131
52/6
21/1
42/4
58/8
سازماندهی و هدایت نقش آفرینان مسکن
131
29/7
75/1
19/4
10
در شکل 4-5 وضعیت موجود و ممکن ابعاد سوالات با یکدیگر مقایسه شده اند همانطور که مشاهده می شود در تمامی متغیرها وضعیت ممکن از وضعیت موجود بیشتر است. در شرایط موجود و ممکن بعد هدایت و کنترل ساخت و ساز نسبت به بقیه ابعاد میانگین بیشتری دارد. وضعیت موجود دو متغیر سازماندهی و هدایت نقس آفرینان مسکن و سیاست گذاری و وضعیت دو متغیر تامین مالی و تامین زمین نیز در شرایط موجود از نظر پاسخگویان یکسان است اما در شرایط ممکن متغیر تامین زمین میانگین بیشتری نسبت به متغیر تامین مالی دارد. بیشترین تفاوت میان وضعیت موجود و ممکن برای بعد برنامه ریزی مسکن و کمترین آنها برای سیاست گذاری می باشد.
شکل4- 5: نمودار میله ای مقایسه وضعیت موجود و ممکن ابعاد مدیریت مسکن
در ادامه در جدول 4-13 آمار توصیفی ظرفیت های چهارگانه شهرداری تهران در وضعیت موجود و ممکن ارائه شده است. همانگونه که مشاهده می شود کمترین ظرفیت موجود و ممکن مربوط به ظرفیت اجتماعی ( 86/3 و 83/6) و بیشترین آنها مربوط به ظرفیت نهادی ( 44/4 و 79/7) می باشد.
جدول 4- 13: آمار توصیفی ظرفیت های چهارگانه شهرداری (موجود و ممکن)
ظرفیت ها
وضعیت
تعداد
میانگین
انحراف معیار
کمینه
بیشینه
ظرفیت قانونی
موجود
131
28/4
55/1
1
29/8
ظرفیت سازمانی
131
23/4
52/1
89/1
67/7
ظرفیت نهادی
131
44/4
78/1
1
8
ظرفیت اجتماعی
131
86/3
52/1
1
22/7
ظرفیت قانونی
ممکن
131
28/7
83/1
21/3
10
ظرفیت سازمانی
131
43/7
91/1
44/4
10
ظرفیت نهادی
131
79/7
78/1
5
10
ظرفیت اجتماعی
131
83/6
65/1
5
10
در نمودار 4-6 وضعیت موجود و ممکن ظرفیت ها با یکدیگر مقایسه شده اند همانطور که مشاهده می شود در تمامی ظرفیت ها وضعیت ممکن از وضعیت موجود بیشتر است. در شرایط موجود و ممکن ظرفیت نهادی نسبت به بقیه ابعاد میانگین بیشتری دارند. متغیر ظرفیت اجتماعی از نظر پاسخ گویان هم در شرایط موجود و هم در شرایط مطلوب میانگین کمتری را به خود اختصاص داده است. از نظر پاسخگویان وضعیت موجود ظرفیت سازمانی و قانونی یکسان است اما در حالت ممکن برای ظرفیت سازمانی نسبت به ظرفیت قانونی بیشتر می باشد.
شکل4- 6: نمودار میله ای مقایسه وضعیت موجود و ممکن ظرفیت های چهارگانه شهرداری
4-4- آمار استنباطی
1-4-4- انتخاب آزمون آماری
به منظور بررسی ظرفیت شهرداری تهران برای ارتقای نقش آن در ” برنامه ریزی “، ” تامین زمین مسکن”، ” تامین مالی “، “هدایت و کنترل ساخت و ساز”، ” سیاست گذاری ” و ” سازماندهی و هدایت نقش آفرینان” مسکن شهری از یک پرسشنامه چند بعدی استفاده شده است که در هر بعد برای سنجش نظرات افراد نسبت به هر کدام از ظرفیت ها در وضع موجود بر اساس طیف لیکرت پنج نقطه ای (1، 3، 5، 7 و 9) و در ظرفیت ممکن طیف لیکرت (0، 5، 10) استفاده شده است. روش استنباط این مطلب که هر کدام از ظرفیت ها در چه وضعیتی قرار دارند به این صورت است که حداقل 50 درصد از پاسخ گویان می بایست معتقد باشند که ظرفیت موجود یا ممکن شهرداری تهران در مدیریت مسکن شهری بالاتر یا پایین تر از حد متوسط قرار دارد. بنابراین چنانچه در سطح اطمینان 95 درصد میانگین پاسخ ها از حد متوسط در وضعیت ممکن بیشتر باشد(حد متوسط در طیف مذکور 5 است) به این معناست که امکان ارتقای ظرفیت شهرداری تهران در مدیریت مشکن شهری وجود دارد.
به منظور انتخاب آزمون آماری مناسب ابتدا باید توزیع فراوانی متغیرها و مقیاس سوالات را بررسی گردد. جهت بررسی نرمال بودن متغیرها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف استفاده شده است. چنانچه توزیع داده ها نرمال باشد از روش t-test و چنانچه توزیع داده ها نرمال نباشد از آزمون ناپارامتریک ویلکاکسون یک نمونه ای استفاده می شود(مؤمنی، 1389، ص227).
1-1-4-4- بررسی نرمال بودن متغیرها(آزمون KS)
جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها و انتخاب نوع آزمون‌های مربوطه، ابتدا باید به بررسی وضعیت نرمال بودن متغیرها بپردازیم. چرا که اگر متغیرها نرمال باشند، مجاز خواهیم بود هم از آزمون‌های پارامتریک و هم از آزمون‌های ناپارامتریک استفاده نماییم. اما چنانچه متغیرها نرمال نباشند، تنها مجاز خواهیم بود از آزمون‌های ناپارامتریک استفاده نماییم. آزمونی که جهت بررسی نرمال بودن متغیرها استفاده می‌شود، آزمون کولموگوروف-اسمیرنوف (KS) می‌باشد. از این آزمون زمانی استفاده می‌شود که بخواهیم ببینیم داده‌های متغیر موردنظر نرمال هستند یا خیر؛ لذا متغیرهای پژوهش را از نظر نرمال بودن با کمک آزمون کولموگوروف-اسمیرنوف بررسی می‌کنیم. بر اساس این آزمون دو فرض موجود است:
فرض صفر: متغیرمربوطه دارای توزیع نرمال است
فرض یک: متغیرمربوطه دارای توزیع نرمال نیست.
همانگونه که جدول4-14نشان میدهد، مقدارSig تمامی متغیرها کمتر از 05/0 است. بنابراین فرض مقابل پذیرفته می‌شود. از این رو می‌توان گفت که توزیع متغیرهای پژوهش، غیر نرمال است.
جدول 4- 14: نتایج بررسی نرمال بودن متغیرهای تحقیق (آزمون KS)
متغیرها
کولموگوروف-اسمیرنوف
Sig
وضعیت
نوع آزمون
برنامه ریزی
15/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
تامین زمین
15/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
تامین مالی
17/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
هدایت و کنترل ساخت و ساز
08/0
03/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
سیاست گذاری
07/0
04/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
سازماندهی و هدایت نقش آفرینان مسکن
13/0
00/0
غیر نرمال
نا پارامتریک
2-4-4- تحلیل سوالات پژوهش
در تحلیل سوالات پژوهش نیاز است که هر بعد مدیریت مسکن (هر یک از سوالات) از دو بعد بررسی شوند. اول با توجه به مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد که در فصل 2 پژوهش به آن پرداخته شده و سپس با توجه به تحقیقات میدانی صورت گرفته. بدین منظور در ادامه و در تحلیل هریک از ابعاد ابتدا به ارائه نتایج آماری حاصل از تحقیقات میدانی، و سپس به تحلیل آن ها با توجه به مطالعات کتابخانه ای و همچنین نتایج آماری پرداخته خواهد شد.
1-2-4-4- ظرفیت شهرداری تهران در برنامه ریزی مسکن شهری
بعد برنامه ریزی مسکن شهری از سه شاخص “تخمین نیاز مسکن”، “اولویت بندی” و “تعیین اهداف تامین مسکن” تشکیل شده است. با توجه به اینکه بعد “برنامه ریزی مسکن شهری” دارای توزیع نرمال نمی باشد بنابراین از آزمون ویلکاکسون تک نمونه‌ای استفاده می شود.
فرض های آماری متناسب در سطح اطمینان 95 درصد بصورت زیر تعریف می شود.
فرض صفر: ظرفیت موجود شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در برنامه ریزی مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت موجود شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در برنامه ریزی مسکن شهری کافی است.
فرض صفر: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن برنامه ریزی مسکن شهری کافی نیست.
فرض مقابل: ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن برنامه ریزی مسکن شهری کافی است.
نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای برای شاخص و بعد برنامه ریزی مسکن در جدول4-15 آمده است:
جدول 4- 15: نتایج آزمون ویلکاکسون یک نمونه ای برای برنامه ریزی مسکن شهری
شاخص ها
وضعیت
میانه
آماره ویلکاکسون
نتیجه آماری
تخمین نیاز مسکن
وضعیت موجود
33/4
67/6-
میانه کمتر از حد متوسط است
وضعیت ممکن
66/6
51/8
میانه بیشتر از حد متوسط است
اولویت بندی
وضعیت موجود
66/3
83/7-
میانه کمتر از حد متوسط است
وضعیت ممکن
33/8
73/8
میانه بیشتر از حد متوسط است
تعیین اهداف تامین مسکن
وضعیت موجود
66/3
99/5-
میانه کمتر از حد متوسط است
وضعیت ممکن
33/8
87/8
میانه بیشتر از حد متوسط است
برنامه ریزی مسکن
موجود
66/3
34/7-
میانه کمتر از حد متوسط است
ممکن
77/7
86/8
میانه بیشتر از حد متوسط است
با توجه به نتایج جدول فوق، میانه هر سه شاخص و بعد برنامه ریزی مسکن شهری برای ظرفیت موجود در سطح اطمینان 95 درصد از 5 کمتر هستند بنابراین از نظر پاسخگویان ظرفیت موجود شهرداری تهران در برنامه ریزی مسکن شهری کمتر از حد متوسط است. همچنین میانه ظریف ممکن بیشتر از حد متوسط بوده است. برای ظرفیت موجود بیشترین میانه در شاخص تخمین نیاز مسکن (33/4) مشاهده می شود دو شاخص دیگر نیز با میانه 66/3 همزمان و در رتبه دوم قرار می گیرند در حالی که در وضعیت ممکن عکس این مطلب مشاهده می شود و کمترین میانه (66/6) مربوط به شاخص تخمین نیاز مسکن بوده و برای دو شاخص دیگر بیشترین ظرفیت یعنی 33/8 در نظر گرفته شده است. با توجه یه این نتایج می توان گفت که امکان ارتقای شاخص های اولویت بندی و تعیین اهداف تامین مسکن با توجه به اختلاف میانه وضعیت موجود و ممکن آنها بیشتر از شاخص تخمین نیاز مسکن می باشد. این در حالی است که ظرفیت موجود این شاخص بیش از دو شاخص دیگر بوده است. همانگونه که در جدول مشاهده می شود اختلاف میانه ظرفیت موجود و ممکن برای بعد برنامه ریزی مسکن شهری 11/4 بوده و نشان دهنده این است که امکان ارتقای نقش شهرداری در این بعد وجود دارد با ظرفیت سازی مناسب می توان ظرفیت برنامه ریزی شهرداری تهران را در امر مسکن شهری ارتقا داد. به طور کلی با توجه به فرض های آماری می توان گفت ظرفیت موجود شهرداری تهران در برنامه ریزی مسکن شهری کافی نبوده اما ظرفیت ممکن شهرداری تهران در ارتقای نقش آن در برنامه ریزی مسکن شهری کافی می باشد. بنابر این امکان ارتقای نقش و مسئولیت شهرداری تهران در بعد برنامه ریزی مسکن وجود دارد.
با توجه به مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته در فصل 2 پژوهش، در حال حاضر وظیفه تدوین الگوی مسکن و برنامه ریزی مسکن متناسب با نیازهای جامعه از وظایف وزارت راه و شهرسازی می باشد و شهرداری تهران در هیچ یک از شاخص های برنامه ریزی مسکن مسئولیتی را دارا نمی باشد. البته لازم به ذکر است که بررسی قوانین موجود کشور در بخش مسکن نیز نشان می دهد که بسترهای قانونی لازم نیز برای فعالیت شهرداری تهران در زمینه برنامه ریزی مسکن وجود ندارد. با توجه به تجربه سایر کشورها در این زمینه می توان گفت که تقریبا در اکثر کشورهایی که وظیفه تامین مسکن بر عهده شهرداری ها می باشد یکی از مهم ترین فعالیت هایی که توسط شهرداری ها صورت می گیرد برنامه ریزی مسکن می باشد. علت این امر بسیار واضح بوده، به طور مثال در ارتباط با تعیین اهداف تامین مسکن به علت اینکه شهرداری ها نهاد اصلی اداره کننده شهر هستند از نیازها و خواسته های شهروندان اطلاع بیشتری داشته و می توانند این اهداف را به گونه ای تنظیم نمایند که در نهایت پاسخگوی نیازهای واقعی شهروندان باشند. به طور کلی با توجه به مطالعات صورت گرفته می توان گفت که با توجه به ساختار شهرداری تهران، منابع کارشناسی و انسانی آن و میزان آشنایی و آگاهی از نیازهای شهروندان امکان ارتقای نقش شهرداری تهران در برنامه ریزی مسکن شهری وجود دارد. اما این امر مستلزم ظرفیت سازی علی الخصوص ظرفیت سازی قانونی می باشد زیرا با بسترهای قانونی موجود امکان ارتقای نقش شهرداری تهران در این امر ممکن نمی باشد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *