مقاله سازمان های بین المللی و تغییرات کاربری اراضی

دانلود پایان نامه

کنوانسیون تنوع زیستی درسال1995 لازم الاجرا شد. هدف آن عبارت است از: حفظ تنوع زیستی، حمایت از بهره برداری پایدار اجزای آن وتقسیم عادلانه ومطلوب منافع حاصل از استفاده از منابع ژنتیکی شامل دسترسی مناسب به منابع ژنتیکی وانتقال مناسب فناوری های مرتبط. این کنوانسیون حقوق مختلفی رابرای آن منابع قائل است(ماده اول). این کنوانسیون از نظر حفاظت خاک از فرسایش وآلودگی فرامرزی ناشی از ریزگردها حائز اهمیت است چراکه اعلام می دارد: دولت ها مسئولیت حفظ تنوع زیستی خود واستفاده پایدار از منابع زیستی( که درآن خاک جزء کلیدی محسوب می شود) رابرعهده دارند. دراین خصوص، عنصر اکولوژیکی خاک به طور ضمنی در متن دو تعریف کلیدی کنوانسیون ذکر شده است:
تنوع زیستی به معنی: گوناگونی میان موجودات زنده در تمام منابع شامل اکوسیستم های خشکی، دریایی ودیگر اکوسیستم های آبی ومجموعه اکولوژیکی که بخشی ازآنها هستند، تنوع زیستی شامل گوناگونی در گونه ها وبین اکوسیستم ها نیز می شود.
منابع زیستی شامل: موجودات زنده، جمعیت ها یا هر جزء زنده اکوسیستم ها می شود. نکته مهم درمورد کنوانسیون تنوع زیستی این است که دراثر فعالیت های انسانی، تنوع زیستی به شدت کاهش یافته ویکی از فعالیت های واضح، فرآیند تخریب خاک است.
این کنوانسیون اعلام می دارد که به منظور حفظ تنوع زیستی به سرمایه گذاری های زیادی نیاز است که حاصل این سرمایه گذاری ها، کسب منافع گسترده زیست محیطی، اقتصادی واجتماعی خواهد بود(بندهای6-10). همچنین بر اهمیت و نیاز به تقویت همکاری های منطقه ای، بین المللی وجهانی میان کشورها، سازمان های بین المللی وبخش غیر دولتی برای حفاظت از تنوع زیستی وبهره برداری پایدار از اجزای آن(بند16) تأکید می کند واز دولت ها می خواهد که راهبردهایی را برای اجرای کنوانسیون تنوع زیستی تهیه نمایند.
درمورد کنوانسیون تنوع زیستی به منظور ارائه نقش گسترده تر و دقیقتر به آن در خصوص بهره برداری پایدار از خاک، باید پیش نویس مقرراتی برای حفاظت از خاک دربرابر فرسایش، تدوین وبه صورت یک پروتکل به کنوانسیون الحاق گردد. این قوانین باید برکارکردهای اکولوژیکی خاک که برای حفاظت از تنوع زیستی وحفظ بقای انسان لازم هستند متمرکز گردند.
کنوانسیون تغییر اقلیم
این کنوانسیون بیان می دارد که تغییر اقلیم کره زمین و اثرات مخرب آن، نگرانی عمومی بشر هستند. مهمتر آنکه، برنقش اکوسیستم های خشکی به عنوان محل مصرف وذخیره گاه گازهای گلخانه ای تأکید دارد وبیان می کند که فعالیت های انسانی به شدت بر غلظت گازهای گلخانه ای در اتمسفر افزوده اند. دو منبع اصلی گازهای گلخانه ای عبارتند از: تغییرات در پوشش زمین وتغییرات کاربری اراضی. مشخص شده است که خاک ذخیره گاه اصلی کربن زمین است وفعالیت های کشاورزی عمده که درانتشار گازهای گلخانه ای وبه راه انداختن یا تشدید تخریب خاک وآلودگی های فرامرزی نقش دارند عبارتند از: جنگل زدایی، سوزاندن زیست توده، استفاده از کودهای آلی، کاربردکودهای نیتروژن دار وچرای دام. از بین رفتن پوشش گیاهی که عامل اصلی تخریب خاک می باشد یکی از موضوعات کلیدی کنوانسیون تغییر اقلیم است. معنی عبارت( اثرات مخرب تغییر اقلیم)، ذیل بند اول کنوانسیون ، ارتباط مستقیمی با فعالیت هایی داردکه باعث تشکیل ریزگردها می شود. نکته مهم درمورد این کنوانسیون، مسئولیت دولت ها برای حفاظت از سیستم اقلیمی از طریق انجام اقدامات احتیاطی به منظور پیش بینی، جلوگیری یا به حداقل رساندن عوامل تغییر اقلیم وتعدیل اثرات مخر آن است( بند4). این بند راجب، توافق ضمنی برای کشورهای توسعه یافته درجهت تصویب سیاست ها وقوانین باهدف برگرداندن سطوح انتشار گازهای گلخانه ای به مقدار آنها در دهه1990 می باشد.
کنوانسیون بیان می کند که: تخریب دراثر فرسایش آبی وبادی خاک سبب تشدید انتشار ریزگردها به اتمسفر می شود. مشکل اصلی کنترل ریزگردها درسطح جهان درکشورهای درحال توسعه است چرا که از سویی کمترین توانایی را دربرطرف ساختن این معضل دارند واز سوی دیگر بیشترین تخریب خاک دراین مناطق است.
علیرغم اینکه کنوا نسیون تغییر اقلیم بر تغییرات محیط خشکی تأکید دارد، اما نمی توان آن را به عنوان بهترین سند بین المللی برای حفاظت از خاک ها وافزایش ریزگردها دانست چراکه تأکید اول آن برایجاد تغییر دربخش صنایع است تا بخش های غیر صنعتی وکشاورزی. به همین دلیل چه به لحاظ سیاسی وچه درعمل، تلاش برای استفاده از این سند دربهره برداری پایدار خاک تحت شعاع منافع صنعتی قرار می گیرد.
برنامه سوم مونتویدیوی UNEP
این برنامه برای توسعه وبررسی دوره ای قانون محیط زیست در دهه اول قرن بیست ویکم درسال2001 به تصویب رسید وبراجرای قانون محیط زیست تأکید دارد. این برنامه هدف ویژه ای برای خاک ها درنظر دارد(هدف شماره12)؛ بهبود امر حفاظت، احیاء واستفاده پایدار ازخاک ها.
استراتژی این برنامه کمک به توسعه واجرای قوانین وخط مشی ها جهت تقویت وارتقاء حفاظت واستفاده پایدار ودرصورت لزوم احیاء خاک ها.
از جمله اقدامات این برنامه می توان موارد ذیل راذکرنمود:
بررسی قوانین داخلی بهره برداری از زمین ، تغییر درقوانین بهره برداری از زمین وسیستم های مالکیت زمین به منظورتحقق اهداف حفاظت واصلاح خاک.
انسجام بخشیدن به اقدامات حفاظت از خاک به صورت قوانین داخلی مربوطه با درنظرگرفتن اسناد بین المللی مربوطه نظیر کنوانسیون مبارزه با بیابان زایی ملل متحد درکشورهای متأثر از بیابان زایی یاخشکسالی به ویژه کشورهای وقع درمنطقه افریقا. خاطر نشان می شود که پیش نویس شرح خدمات کمیسیون مذکور درخصوص پروژه قانون زیست محیطی خاک ها به منظور انطباق با هدف دوازدهم خاک ها، برنامه سوم مونتویدیو تدوین گردیده است.
این برنامه عموماً نه تنها توسعه بین المللی را دربرمی گیرد بلکه دستورالعمل ها، اصول واستانداردهای بین المللی وهمچنین کمک به توسعه ظرفیت ها به منظور ارائه واجرای آنها رانیز شامل می شود. دراین خصوص بسیاری از ابعاد برنامه مذکور ازیک ابتکار عمل کلی جهت اصلاح قانون خاک نظیر انجام اقداماتی از قبیل تقویت اثرات زیست محیطی برخاک ها، بهبود مدیریت وحفاظت خاک ها، تقویت ارتباط میان قانون زیست محیطی خاک ها وسایر موضوعات قانون زیست محیطی، حمایت می کند.
طرح اجرای اهداف اجلاس جهانی توسعه پایدار سال2002
اجلاس جهانی توسعه پایدار(wssd) که در سپتامبر سال2002 درژوهانسبورگ برگزار گردید برتوسعه پایدار به عنوان رکن اصلی دستور کار بین المللی وعامل انگیزشی اقدامات جهانی جهت مبارزه با فقر وحفظ محیط زیست تأکید کرد. دراین اجلاس دولت ها برطیف وسیعی ازتعهدات واهداف موردنظر جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار توافق وتأکید نمودند. یکی از اهداف دستورالعمل مذکور که از اهمییت ویژه ای برخوردار است، پذیرفتن وبه رسمیت شناختن موضوع ضرورت حفاظت از زمین به عنوان یک استراتژی مهم جهت ریشه کردن فقر، کاهش هدر رفت خاک های حاصلخیز وافزایش راندمان مصرف آب می باشد. اجرای اهداف اجلاس جهانی توسعه پایدار ژوهانسبورگ، توسعه طرح های جامع مدیریت زمین، بهبود و ارتقاء بهره وری از زمین وآب را تضمین نموده است وبهبود امنیت مالکیت اراضی را مدنظر قرار می دهد. چارچوب چهارم فصل سوم این دستورالعمل نمونه ای از یک سیستم سازمانی وحقوقی ارائه می دهد که می تواند درمدیریت این نوع رویکردجامع در برنامه ریزی های مربوط به منابع طبیعی مدنظر قرار گیرد.
دستور کارخاک های جهانی
در راستای درک وشناخت ضرورت ایجاد تغییر در نگرش های جامعه نسبت به خاک وبهره برداری از آن، اتحادیه بین المللی علوم خاک( از طریق گروه کاری محققین مربوطه در زمینه اقدامات بین المللی درجهت استفاده پایدار ازخاک ها) دستور کارخاک های جهان را باسه وظیفه مهم علم، خط مشی واجرا تدوین نمود. ضروری است تا در بررسی وتدوین قانون خاک، دستورکار اصلی هر وظیفه مدنظر قرار گیرد. این دستورالعمل پیشنهاد می کند تا دولت ها در تدوین نیازهای ویژه حقوقی خود جهت استفاده پایدار از خاک ها، نه مورد دستورکار را درقالب سه وظیفه به شرح ذیل مورد بررسی وپایش قرار دهند:
وظیفه اول: علم، پایش وارزیابی