قرآن کریم و حضرت موسی

دانلود پایان نامه

عملیات بینامتنی: در این آیه اشاره به اینکه اینها قابل تفکیک نیستند خداوند، فرشتگان او، فرستادگان او، جبرئیل، میکائیل و هر فرشتهی دیگر، و در حقیقت دشمنى با یکى، دشمنى با بقیه است، به تعبیر دیگر دستورات الهى که تکامل بخش انسانهاست از سوى خداوند به وسیلهی فرشتگان بر پیامبران(ع) نازل میشود و اگر تفاوتى بین مأموریتهاى آنها باشد از قبیل تقسیم مسؤولیت است نه تضاد در مأموریت، آنها همه در مسیر یک هدف قرار دارند، بنابراین دشمنى با یکى از آنها، دشمنی با همهی آنهاست، و دشمنی با همهی آنها، دشمنى با خدا است(ر.ک: زمخشری، 1407هـ، ج1: 170-169؛ الطباطبایی، 1372ش، ج1: 231). شاعر ما عبدی کوفی از نام جبرئیل در لابلای ابیات خویش استفاده کرده است، که در بررسی رابطهی بینامتنی این ابیات با کلام وحی، نوع رابطه را از نوع علم یا شخصیت میرساند.
متن حاضر:


فِی صُحُفِ مُوسَی وَ عِیسَی
مَکتُــــوبَـــــــهً وَ الــزَّبــُــورِ
(الأمینی، 1397هـ، ج2: 292)
ترجمه: در کتاب حضرت موسی(ع) و کتاب حضرت عیسی(ع) نوشته شده است و همچنین در زبور کتاب حضرت داود(ع).
متن غایب:
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اذْکُرُواْ نِعْمَهَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ أَنجَاکُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذَابِ وَیُذَبِّحُونَ أَبْنَاءکُمْ وَیَسْتَحْیُونَ نِسَاءکُمْ وَفِی ذَلِکُم بَلاء مِّن رَّبِّکُمْ عَظِیمٌ ﴿ابراهیم/6).
ترجمه: و [به خاطر بیاور] هنگامى را که موسى به قوم خود گفت نعمت‏خدا را بر خود به یاد آورید آنگاه که شما را از فرعونیان رهانید [همانان] که بر شما عذاب سخت روا مى‏داشتند و پسرانتان را سر مى‏بریدند و زنانتان را زنده مى‏گذاشتند و در این [امر] براى شما از جانب پروردگارتان آزمایشى بزرگ بود.
متن غایب:
إِنَّا أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ کَمَا أَوْحَیْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِیِّینَ مِن بَعْدِهِ وَأَوْحَیْنَا إِلَى إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَعِیسَى وَأَیُّوبَ وَیُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَیْمَانَ وَآتَیْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿نساء/۱۶۳﴾.
ترجمه: ما همچنانکه به نوح و پیامبران بعد از او وحى کردیم به تو [نیز] وحى کردیم و به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط و عیسى و ایوب و یونس و هارون و سلیمان [نیز] وحى نمودیم و به داوود زبور بخشیدیم.
عملیات بینامتنی: رابطهی بینامتنی این فراز از شعر عبدی کوفی با آیات قرآن کریم با توجّه به مزیّن شدن شعر شاعر به نامهای مبارک «موسی(ع) و عیسی(ع)» از نوع علم یا شخصیت میباشد.
متن حاضر:
وَ کَانَ عَنهَا لَهُم فِی «خُمٍّ» مُزدَجِرٌ
لَمَّا رَقَی أَحمَدُ الهَادِی عَلَی قَتَبِ
(الأمینی، 1397هـ، ج2: 292)
ترجمه: و چون حضرت احمد(ص) که هادی امّت است، در خم بر روی کوهان‌های شتر بالا رفت، افرادی از آن جماعت ‌بودند که پیوسته می‌خواستند خلافت را از علی(ع) منع و طرد کنند و به دور افکنند.
متن غایب:
وَإِذْ قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُم مُّصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیَّ مِنَ التَّوْرَاهِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ یَأْتِی مِن بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءهُم بِالْبَیِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبِینٌ ﴿صف/6).
ترجمه: و هنگامى را که عیسى پسر مریم گفت: اى فرزندان اسرائیل من فرستادهی خدا به سوى شما هستم، تورات را که پیش از من بوده تصدیق مى‏کنم و به فرستاده‏اى که پس از من مى‏آید و نام او احمد است بشارتگرم، پس وقتى براى آنان دلایل روشن آورد، گفتند: این سحرى آشکار است.