فرهنگ زادبوم شاعران فارسی زبان(تولدنامه) از ابتدا تا پایان قرن ششم- قسمت ۹۱

نظمی تبریزی، علی، دویست سخنور ص ۱۱۴/ صفا، ذبیحالله، گنج سخن، جلد اول، ص ۳۵۱/ صفا، ذبیحالله، تاریخادبیات در ایران، جلد دوم، ص ۶۲۸/ صبا، محمدمظفرحسین، تذکرهی روز روشن، ص ۲۹۵/ سمرقندی، دولتشاه، تذکرۃالشعرا، ص ۸۷/ آیتی، عبدالمحمد، شکوه قصیده، ص ۳۱۹/ اته، هرمان، تاریخادبیات در ایران، ص ۱۰۷/ فروزانفر، بدیعالزمان، سخن و سخنوران، ص ۳۲۲/ مدرس، میرزامحمدعلی، ریحانهالادب، جلد دوم، ص ۳۱۰/ ایمان، رمحعلیخان، تذکرهی منتخباللطایف، ص ۱۸۵
رشیدوطواطرجوع شود به: رشیدالدّین محمّد بن محمّد بن عبدالله بن عبدالجلیل
رشیدی سمرقندیرجوع شود به: ابومحمّد بن محمّد رشیدی سمرقندی

رضیالدّین نیشابوری

اصل او از سرزمین نیشابور است. در خراسان و ماوراءالنّهر میزیست. حوالی ۵۵۸ ه. ق در سمرقند سکونت داشتهاست. او از شاعران و دانشمندان اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم هجری است. چندی شاگرد حسین بن احمد بن خطیبی بلخی پدر بهاءولد بود. مداح جلالالدّین قلج طغاجخان ابراهیم بن حسین و پسرش قلج ارسلانخان از سلاطین آلافراسیاب است. در شعر بنده تخلص میکردهاست. شعر کمی از او به جا ماندهاست. غیر از دیوان اشعار کتابی به نام مکارمالاخلاق به او نسبت دادهاند.
وفات او: در آخر دولت سلاطین سلاجقه به سال ۵۹۸ ه. ق از این دنیا رفت.
از اوست:

بخت پیروز ظفر گستر نیکو پرورد چرخ ناورد جهان داور زیبا آورد
مهدی منتظران را که همیگفت فلک که بیارم چو شو وقت همانا آورد
عمر بدخواه تو زینگونه به تعجیلگذشت که فلک او را پیش از دی و فردا آورد
این مطلب را هم بخوانید :  مقاله دانشگاهی - شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر اثربخشی سازمانی به روش پرومتی- قسمت ...

منابع:
صفا، ذبیحالله، تاریخادبیات در ایران، جلد دوم، ص ۸۴۹/ اته، هرمان، تاریخادبیات در ایران، ص ۱۰۱/ صفا، ذبیحالله، گنج سخن، جلد دوم، ص ۸۷/ آذر، لطفعلی بیگ بن آقاخان، آتشکده، جلد دوم، ص ۶۸۶

رفیعالدّین لنبانی

رفیعالدّین اهل لنبان یکی از روستاهای اصفهان (روستایی از ماربین در اطراف اصفهان قدیم که امروز جزو شهر اصفهان است.) میباشد. رازی در هفتاقلیم نام او را به صورت رفیعالدّینمسعود ضبط کردهاست. او در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم میزیستهاست. معاصر و از نزدیکان جمالالدّین عبدالرّزّاق (به روایتی خواهر زادهی او) است. شعر او در عراق عجم شهرت دارد. همواره او با جمالالدّین، کمالالدّین اسمعیل و شرفالدّین شفروه مباحثه و مناظره داشتهاست.
او سید اجل فخرالدّین زید بن حسن حسینی از خاندان بزرگ نقبای ری و قم که اهل علم و فضل و شیعه مذهب بودند و رکنالدّین مسعود بن صاعد قاضی و عمیدالدّین اسعد بن نصر، وزیر اتابک سعد زنگی را مدح کرد. چندی در ولایت ری به سربرده و بعد به اصفهان برگشتهاست و در جوانی در زادگاهش به سال ۶۰۳ ه. ق وفات مییابد.
شعرای معاصر: او با سعید هروی، شرفالدّین شفروه و کمالالدّین اسمعیل و جمالالدّین عبدالرّزّاق معاصر است.
از اوست:

Author:

جانا حدیث عشق ندانی کجا رسد