رشته حقوق-دانلود پایان نامه درباره مسکر

دانلود پایان نامه

خویشاوندان مستوجب حد است.
3-9-2- رکن معنوی جرم قذف:
  قاذف باید با قصد و سوء نیت و با علم به معنی و مفهوم لفظ ناروا، شخصی را متهم به زنا یا لواط بکند. از شرایط اساسی برای احراز قصد معنوی در حد قذف، بلوغ می‌باشد بنابراین اگر صغیر غیر ممیزی دیگری را اعم از بالغ یا غیربالغ قذف نماید حد بر او جاری نمی‌شود اما اگر نابالغ ممیز باشد بنابر نظر حاکم تأدیب می‌شود و نیز عاقل و مختار بودن شخص قاذف برای احراز قصد لازم است؛ لذا شخص مجنون و نیز شخصی که از روی اکراه و اجبار دیگری را قذف می‌کند، حد بر آن‌ها جاری نمی‌شود.
3-9-3- موارد سقوط اجرای حد قذف:
1- هرگاه قذف شونده، قذف کننده را تصدیق کند؛
2- هرگاه شهود با نصاب معتبر آن، به چیزی که مورد قذف است شهادت بدهند؛
3- هرگاه قذف شونده یا همۀ ورثۀ او، قذف کننده را عفو نمایند؛
4- هرگاه مردی زنش را پس از قذف، لعان کند. با این توضیح که: اگر شوهر به زنا کردن همسر خود یقین داشته باشد، می‌تواند او را قذف کند. حال اگر همسر اعتراف به زنا نکرد و یا بینه‌ای مبنی بر زنای همسر وجود نداشت ادعای شوهر تصدیق نمی‌شود بلکه در صورت مطالبۀ همسر، شوهر به مجازات حد قذف محکوم خواهد شد؛ مگر آن که شوهر، لعان جامع شرایطی را واقع سازد که در این صورت حد از او برداشته می‌شود و زن و شوهر تا ابد به یکدیگر حرام می‌شوند و فرزندی که احیاناً از زنای زوجه متولد می‌شود به خود زوجه تعلق می‌گیرد و ملحق به زوج نمی‌گردد.
 گفتنی است حد قذف از حقوق الناس بوده و پس از فوت مقذوف به ورثۀ او منتقل می‌شود مگر زوج و زوجه که این حق را از یکدیگر به ارث نمی‌برند.
«هرگاه دو نفر یکدیگر را قذف کنند، خواه قذف آن‌ها همانند و خواه متفاوت باشد حد ساقط و هر یک تا 74 ضربه شلاق تعزیر می‌شوند». (ماده 162 قانون مجازات اسلامی)
3-9-4- مجازات قذف:
الف) مجازات اصلی؛ حد قذف طبق نص صریح قرآن، هشتاد ضربه شلاق است و در قانون مجازات اسلامی در ماده 140 همین حکم وارد شده است.
ب) مجازات تبعی؛ اگر قاذف نتواند نسبت قذفی را که به دیگری داده است، ثابت کند، شهادت قاذف به هیچ وجه پذیرفته نمی‌شود و قرآن مجید او را فاسق معرفی می‌کند.
3-9-4-1- تشدید مجازات:
  در صورتی که پس از اجرای حد، قاذف دوباره به کسی نسبت زنا یا لواط بدهد و برای بار دوم حد بر او جاری شود، در مرتبه سوم اگر کسی را قذف کند، کشته می‌شود. همچنین اگر قاذف پس از اجرای حد قذف بگوید: «آن‌چه که گفتم درست و به حق بوده است»، در این صورت به لحاظ عدم احراز صریح وقوع قذف، قاذف تعزیر می‌شود.
3-10- مصرف مسکر
3-10-1- مسکر
در حرمت عمل شراب خواری شبهه ای وجود ندارد. چنانچه سنت و اجماع فقهاء  نیز بر این حرمت صحه گذاشته است. ماده 165 قانون مجازات اسلامی مصوب 1370 در راستای بیان حکم کیفری شرب خمر مقرر می داشت: «خوردن مسکر موجب حد است اعم از آن که کم باشد یا زیاد، مست کند یا نکند، خالص یا مخلوط باشد به حدی که آن را از مسکر بودن خارج نکند …». ابهام موجود در این ماده، از واژهی «خوردن» ناشی می شود؛ به این معنا که آیا تزریق یا تدخین مواد مسکر آور موجب حد است.
مقنن در ماده 264 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 سعی در رفع این ابهام داشته و از واژهی «مصرف» استفاده کرده است: «مصرف مسکر از قبیل خوردن ، تزریق و تدخین آن کم باشد یا زیاد، جامد باشد یا مایع، مست کند یا نکند ، خالص باشد یا مخلوط به گونه ای که آن را از مسکر بودن خارج نکند، مستوجب حد است.»
استفاده از کلمهی «مصرف» مبین این معناست که مقنن هر نحو از مصرف مسکر، اعم از شرب، تزریق یا تدخین را جرم قلمداد نموده است و این در حالی است که روایات وارده در این باب مؤید تعبیر مصرف مسکر و این نحو از شمول، نیست و با توجه به مجازات حد، احتیاط در توسعهی شمول حکم ضروری است.

3-10-2- مجازات مصرف مشروبات الکلی
نوشیدن مشروبات الکلی که در فقه اسلام و حقوق جزای ایران « شرب مسکر» یا « شرب خمر» نامیده می شود، حرام بوده و مشمول مجازات حد ( یعنی مجازاتی که کمیت و کیفیت آن در شرع معین شده است) است. خداوند در آیه 219 سوره بقره می فرماید: « ای پیامبر ، از تو درباره حکم خمر و قمار می پرسند، بگو در این دو گناه بزرگی است و منافعی برای مردم، لیکن گناه آن ها بزرگتر از نفعشان است.» همچنین در آیه 90 سوره مائده آمده است: « ای اهل ایمان، شراب و قمار و بت پرستی و تیرهای گروبندی ( که رسمی در زمان جاهلیت بود) همه پلید بوده و از عمل شیطان هستند البته از آن دوری کنید شاید که رستگار شوید.»
3-10-3- موجبات حد مسکر
خوردن مسکر موجب حد است، اعم از آنکه کم باشد یا زیاد، مست کند یا نکند، خالص باشد یا مخلوط به حدی که آن را از مسکر بودن خارج نکند. «فقاع» ( آب جو) هم در حکم شراب است گرچه مست کننده نباشد و خوردن آن موجب حد است. البته خوردن آب انگوری که خود به جوش آمده یا به وسیله آتش یا آفتاب و مانند آن جوشانیده شده است حرام است، اما موجب حد نیست.
از امام صادق (ع) نقل شده است که پیامبر اکرم (ص) در خطبه ای فرمودند: « ای مردم، بدانید به درستی که هر مسکری حرام است؛ بدانید چیزی که زیادش مسکر باشد، کمش نیز حرام است.»
3-10- 4- شرایط حد مسکر
حد مسکر بر کسی ثابت می شود که بالغ، عاقل و مختار بوده و آگاه به مسکر بودن و حرام بودن آن باشد. بنابراین در صورتی که شراب خورده مدعی جهل به حکم یا موضوع باشد و صحت دعوای وی محتمل باشد، محکوم به حد نخواهد شد. البته هر گاه کسی بداند که خوردن شراب حرام است و آن را بخورد محکوم به حد خواهد شد گرچه نداند که خوردن آن موجب حد است.
امام صادق (ع) می فرماید: « اگر کسی مسلمان شد و سپس مرتکب شرب خمر یا زنا یا رباخواری شد، پیش از آنکه حلال و حرام برای او تبیین شده باشد و او جاهل باشد، من بر او حد جاری نمی کنم.»
هر گاه کسی مضطر شود که برای نجات از مرگ یا جهت درمان بیماری سخت به مقدار ضرورت شراب بخورد محکوم به حد نخواهد شد. در دلیل این مساله به آیه 173 سوره بقره استناد شده است که خداوند می فرماید: « پس هر کس به خوردن آن ها محتاج شود در صورتی که به آن ها تمایل نداشته باشد و از اندازه سد رمق هم تجاوز نکند، گناهی بر او نخواهد بود که به قدر احتیاج صرف کند.»
3-10-5- ادله اثبات شرب مسکر

بر اساس ماده 166 قانون مجازات اسلامی «هر گاه کسی دو بار اقرار کند که شراب خورده است محکوم به حد می شود. البته اقرار در صورتی نافذ است که اقرار کننده بالغ، عاقل، مختار و دارای قصد باشد.».
در صورتی که طریق اثبات شرب خمر شهادت باشد، فقط با شهادت دو مرد عادل ثابت می شود. هر گاه یکی از دو مرد عادل شهادت دهد که شخصی شراب خورده و دیگری شهادت دهد که او شراب را قی کرده است، حد ثابت می شود.
در شهادت به شرب مسکر لازم است از لحاظ زمان یا مکان و مانند آن اختلافی نباشد ولی در صورتی که یکی به شرب اصل مسکر و دیگری به شرب نوعی خاص از آن شهادت دهد، حد ثابت می شود.
بنابراین اگر دو شاهد در خصوصیات ماجرا به صورتی متفاوت شهادت دهند، مثلا یکی بگوید: فقاع نوشید و دیگری بگوید: شراب نوشید و یا یکی بگوید: در بازار نوشید و دیگری بگوید: در خانه نوشید، شرب خمر او ثابت نمی شود و حد بر او جاری نمی گردد و همچنین است اگر یکی شهادت دهد به اینکه فلانی با علم به حرمت شراب نوشید و دیگری بگوید: او در حالی که جاهل به حکم بود شراب نوشید. اما اگر یکی به طور مطلق شهادت دهد و بگوید: فلانی مسکر نوشید و دیگری آن را مقید کند به خمر و بگوید: او خمر نوشید، علی الظاهر حد بر او ثابت می شود.
باید توجه داشت اقرار یا شهادت در صورتی موجب حد می شود که احتمال عقلایی بر معذور بودن خورنده مسکر در بین نباشد.
3-10-6- مجازات شرب مسکر
حد شرب مسکر برای مرد و یا زن هشتاد تازیانه است. فقهای شیعه در کتاب های خود به این مساله تصریح دارند. غیر مسلمان هم فقط در صورت تظاهر به شرب مسکر به هشتاد تازیانه محکوم می شود.
بنابراین اگر کافر شراب را علنا بنوشد حد دارد و اگر پنهانی بنوشد حد ندارد، همچنان که اگر در کلیسا و معبد خود بنوشد حد ندارد. از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمودند: « علی (ع) در مورد یهودیان و نصرانی ها اگر شرب خمر و شرب مسکر را در یکی از شهرها به صورت آشکار مرتکب می شدند، هشتاد ضربه تازیانه حد جاری می کرد.»
علماء اهل سنت هم غالبا مجازات شرب خمر را هشتاد تازیانه می دانند و البته گروه اندکی از آن ها معتقد به چهل تازیانه هستند. باید دانست که هر گاه مسلمانی متجاهرا و به نحو علنی در اماکن، معابر و مجامع عمومی مشروبات الکلی استعمال نماید، علاوه بر اجرای حد شرعی شرب خمر، به دو تا شش ماه حبس تعزیری محکوم می شود. همچنین هر کس به ساختن، تهیه، خرید، فروش، حمل و عرضه مشروبات الکلی مبادرت کند به 6 ماه تا دو سال حبس محکوم می شود؛ و نیز هر شخصی که در اثر ترغیب یا تطمیع و نیرنگ، وسایل استفاده از مشروبات الکلی را فراهم نماید در حکم معاون در شرب مسکرات محسوب می گردد و به تازیانه تا 74 ضربه محکوم می شود.
3-10-7- کیفیت اجرای حد شرب مسکر
مرد را در حالی که ایستاده باشد و پوشاکی غیر از ساتر عورت نداشته باشد و زن را در حالی که نشسته و لباس هایش به بدن او بسته باشد تازیانه می زنند. البته تازیانه را نباید به سر و صورت و عورت محکوم زد. همچنین حد وقتی جاری می شود که محکوم از حال مستی بیرون آمده باشد.
هر گاه کسی چند بار مسکر بخورد و حد بر او جاری نشود، برای همه آن ها یک حد کافی است؛ اما چنانچه کسی چند بار شرب مسکر بنماید و بعد از هر بار حد بر او جاری شود، در مرتبه سوم کشته خواهد شد. البته هر گاه محکوم به حد دیوانه یا مرتد شود، حد از او ساقط نمی گردد.
3-10-7-1- شرایط سقوط حد مسکر یا عفو از آن
هر گاه کسی که شراب خورده است قبل از اقامه شهادت شهود، توبه نماید، حد از او ساقط می شود ولی توبه بعد از اقامه شهادت موجب سقوط حد نیست. همچنین هر گاه کسی بعد از اقرار به خوردن مسکر توبه کند، قاضی می تواند از ولی امر تقاضای عفو نماید یا حد را بر او جاری کند. بنابراین توبه پیش از ثبوت شرب خمر موجب اسقاط حد است چه دلیل اثبات شهادت باشد و چه اقرار.
3-11- محارب و مفسد فی الارض
3-11-1 – محاربه در قرآن و شأن نزول آن

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   وابستگی اقتصادی و شرایط مداخله گر

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

قال الله تعالی: “انما جزاؤا الذین یحاربون الله و رسوله، ویسعون فی الارض فسادا ان یقتلوا او یصلبوا او تقطع ایدیهم و ارجلهم من خلف او ینفوا من الارض ذلک لهم خزی فی الدنیا و لهم فی الاخره عذاب عظیم الا الذین تابوا من قبل ان تقدروا علیهم فاعلموا ان الله غفور رحیم”
خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید:
همانا کیفر آنانکه با خدا و رسول او به جنگ بر خیزند و در زمین به فساد کوشند جز این نباشد که آن ها کشته شوند یا به دار آویخته گردند و یا دست و پایشان به خلاف بریده شود یا با نفی بلد و تبعید از سرزمین صالحان دور شوند این ذلت و خواری عذاب دنیوی آنهاست و اما در آخرت باز به عذابی بزرگ معذب خواهند بود مگر آنانکه پیش از آنکه بر آنها دست یابید توبه کنند پس بدانید خدا بخشنده و مهربان است.
شأن نزول آیه محاربه:
در روایات شیعه و سنی و همچنین تفاسیر آمده است که شأن نزول آیه مبارکه ماجرای «عرنین» یا قومی از بنی ضبه بوده است که بیمار بودند و نزد پیامبر(ص) آمدند پیامبر فرمود نزد ما بمانید و چون سلامت خود را بازیافتید شما را به سریه ای می فرستم ایشان گفتند ما را از مدینه به جای دیگری بفرست پیامبر ایشان را به محل نگهداری شترهای ذکاتی فرستاد تا از ادرار شترها برای مداوا و از شیر آن ها برای خوراک خود استفاده کنند چون بهبودی یافتند و قوت گرفتند سه نفر از نگهبانان شترها را کشتند این خبر به پیامبر رسید و ایشان حضرت علی(ع) را برای دستگیری و سرکوب آنان فرستاد آن ها در بیابانی نزدیک یمن سرگردان شدند و نمی توانستند از آن خارج شوند علی (ع) آن ها را اسیر کرد و نزد پیامبر(ص) آورد آن گاه آیه شریفه سوره مائده در این مورد نازل شد.
3- 11- 2- مفهوم لغوی و اصطلاحی واژه محاربه و مفسد فی الارض:
دسته ای از جرایم که

دیدگاهتان را بنویسید