دانلود پایان نامه درباره سرقت مقرون به آزار و بازنمایی رسانه ای

دانلود پایان نامه

پرونده ی شماره ی 3
شش ماه حبس تعزیری
پرونده ی شماره ی 4
شش ماه حبس تعزیری
پرونده ی شماره ی 5
سه سال حبس تعزیری
میانگین مجازات مرتکبین آدم ربایی 16.8 ماه حبس از طرف قضات تعیین شده است.
در خصوص اتهام سرقت مقرون به آزار:
پرونده شماره ی 1
سه سال حبس و 74 ضربه شلاق
پرونده شماره ی 2
دو سال حبس و 74 ضربه شلاق
پرونده شماره ی 3
چهار ماه حبس و پنج ضربه شلاق
پرونده شماره ی 4
سه سال حبس و 70 ضربه شلاق
پرونده شماره ی 5
سه سال حبس و 70 ضربه شلاق
میانگین مجازات مرتکبین سرقت مقرون به آزار 27.2 ماه حبس و 58.6ضربه شلاق است.
شاید استدلال شود که وجود کیفیت ها ی مشدد موجب تشدید مجازات این مرتکبین شده است به عنوان مثال در آدم ربایی در صورتی که به مجنی علیه آسیب جسمی یا حیثیتی وارد آید مرتکب به حداکثر مجازات تعیین شده ( پانزده سال حبس) محکوم خواهد شد. به همین جهت در روند جمع آوری داده ها سعی شده تا پرونده هایی مشابه از این حیث انتخاب گردد. به عنوان مثال در پرونده ی شماره ی 1 ، 2 ،4و 5 در خصوص سرقت مرتکبین متعدد وجود داشته که تعداد آن ها دو و سه نفر بوده است.
همچنین در پرونده ی شماره ی 1 آدم ربایی مجنی علیه 12 سال سن داشته و در پرونده ی شماره ی 5 مجنی علیه 6 سال سن داشته است که با توجه یه زیر 15 سال سن داشتن باید مرتکبین به حداکثر مجازات محکوم می گردیدند.در این پرونده ها قاضی دادگاه نه تنها حداکثر تعیین نکرده بلکه با استناد به اختیارات حاصله از ماده 22 ق.م.ا. به خصوص جوان بودن مرتکبین مجازات آن ها را از حداقل قانونی نیز کمتر تعیین نموده است. حتی در مورد پرونده ی شماره ی 3 مجازات مرتکب را به مدت 2 سال معلق نموده است. این اقدام در حالی صورت گرفته است که طبق بند دوم ماده 30 ق.م.ا. مجازات جرم آدم ربایی قابل تعلیق نمی باشد. تحلیل داده های جمع آوری شده و مقایسه ی آن ها با مجازات تعیین شده برای مرتکبین واقعه ی خمینی شهر به وضوح نمایانگر تاثیر پذیری قاضی دادگاه از بازنمایی رسانه ای این جرم و افکار عمومی در تعیین میزان مجازات این مرتکبین است.