دانلود تحقیق در مورد کار و کوشش و دین اسلام

دانلود پایان نامه

āqil ba xu kār bəndə jāhil bə xu nājə.
– این زبانزد به نوعی مبّین پند حکیمانه است، انسان عاقل با استفاده از عقل و درایت خود از تمام فرصت های به دست آمده استفاده مینماید، در مقابلانسان جاهل، به دلیل جهل و نادانی و غروری که دارد فرصتهای پیش آمده را با آرزوهای واهی خود، از دست میدهد.
– شالوده انسان عاقل بر معیار خرد، کار و تلاش است نتیجه آن بهروزی و سعادت برای آن شخص است.
– شالوده انسان جاهل بر معیار آرزوهای بی پایه، تنبلی و سستی است که عاید آن جزو خسران چیز دیگری نصیبش نمیگردد.
– وجه تمایز انسان با حیوان عقل است و به واسطه دارا بودن عنصرعقل بود که انسان از جانب خداوند اشرف مخلوقات لقب گرفت.
– از نظر صنایع بدیعی نیز صنعت تضاد و طباق در این زبانزد مشهود است بیان دو واژه متضاد، و نتیجهگیری برای هر کدام.
( هَچین کُهلَ دار جی، آغوز بیاجی. انگار که از زیر درخت کُهل گردو پیدا بکنی.
həčin koladārə ji āquz beyaji .
– آنچه زبانزد مذکور بازگو میکند، این است که شخص بدون اینکه کار و کوششی کرده باشد به مکُنت و دارایی برسد.
در بررسیهای جوامع مختلف نشان میدهد که جوامعیکه به کار وتلاش بیشتر اهمیت دادهاند از نظر اقتصادی، پیشرفت قابل توجهی داشتهاند، مثل کشور ژاپن، که مردمشان به کار و چگونگی انجام دادن آن بسیار اهمیت میدهند. هم چنین در آموزههای دینی ما کار را جوهر آدمی نام نهادند و تنبلی و سستی و رخوت را بد انگاشتهاند.
( آبَ نی دِه تومانَه نَکن . آب ندیده شلوارت را پایین نکش.
ābə nidə tumanə nəkan.
– این زبانزد در وهله اول بیان نوعی هشدار است. و به شخص اخطار میدهد که مواظب کردارش باشد و از روی غفلت کاری را انجام ندهد، که موجب دردسر شود. دیگر این که در تمام کارها، گفتار، رفتار، کردار را رعایت کند و افراط و تفریط را نصب العینخود قرار دهد. همان طوری که در دین اسلام میانهروی در کارها (خَیرُ الامورِ اوسطها) سفارش زیادی شده است.
پس این چنین میتوان نتیجه گرفت که زیادروی موجب خسران و میانهروی موجب غفران آدمی است.
– اندازه نگهدار که اندازه نکوست هم لایق دشمن است و هم لایق دوست
– بی گُدار به آب زدن.
– عجله نکن. عجول بودن یکی از بدترین ویژگیهای انسان است که همیشه مورد سرزنش است.
( گو پارچه خور هیزار سالَم بی بیی، پارچه خُورَه.
گاویی که پارچه خور باشد هزارسال هم بگذرد باز هم پارچه خور است.
gow pārčə xor hizār sālam bibi pārčə xorə.
– این زبانزد به عادت اشاره دارد، عادت عملی است که انسان یا حیوان بر اثر کثرت تکرار ملکه ذهن میگردد و ناخودگاه آن عمل را انجام میدهد. تکرار عادت درانسان به مرور زمان به شخصیت تبدیل میگردد، وشخصیت نیز به رفتار شخص مبدل میگردد. دراین راستا کاری که از روی عادت انجام گیرد چنان چه انسان بخواهد آن را تغییر دهد احتیاج به وقت زیادی دارد.
– ترک عادت موجب مرض است.
– ذات نایافته از هستی بخشی کی تواند شود هستی بخش