دانلود تحقیق در مورد منزلت اجتماعی و جامعه روستایی

دانلود پایان نامه

– این زبانزد اشاره به آیین کهن ایرانیان از جمله منطقه لشت نشاء دارد. در زمانهای قدیم به دلیل نبود وسایل صوتی و تصویری و ارتباط جمعی، مردم برای این که از حال یکدیگر با خبر شوند گاهی اوقات مسافت زیادی را طی میکردند. در فصل زمستان به دلیل درازی شب، خانه یکدیگر به شب نشینی میرفتند. افراد چند خانوار دور هم جمع میشدند و پدربزرگ یا مادر بزرگ یا یکی از اقوام که از نظر سن و سال بزرگتر از همه بود، قصه، یا رویداد تلخ یا شیرینی برای آنان تعریف میکرد و گاهی نیز کتاب شاهنامه و پهلوانیها، رستم و سهراب، اسفندیار وکتاب حافظ و مولانا برایشان میخواندند. از مزایای این شب نشینی این بود که از حال یکدیگر با خبر میشدند و هم، نکتههایی را میآموختند. این زبانزد میخواهد بگوید که نوبت تو هم میرسد، زمان امتحان تو نیز فرا خواهد رسید.
– خواهیم دید که تو چند مَرده حلاّجی.
– امروز مَرا فردا تَرَه. – موقع تو نیز فرا میرسد.
– تغییر و تحولات زمانه و فراز و فرود زندگی نیز میتواند اشاره داشته باشد.
– خوش بود گرمحک تجربه آید به میان تا سیه روی شود هر که در او غش باشد.
(دیوان حافظ)
( خَاخُورَه یَ ، مرد وَاستی ، بَرارَکَـ گُوتی: زن نبری؟
خواهره ، دوست داشت شوهر بکند ، به برادر خود می گفت، نمیخواهی زن بگیری؟
xāxurəyə mard vāsti bərārəkə goti zan nəbəri .
آنچه که این زبانزد بیان میکند میل و تمایلات و آرزوی باواسطه است. به بیان دیگر چنان چه شخصی تمایل به چیزی پیدا کرده باشد و قدرت بیان آن را نداشته باشد، و آن را با زبان دیگری بازگو نماید این زبانزد مصداقش است.
– بیان غیرمستقیم به خاطر رعایت ادب و احترام.
– به دَر میگوید که دیوار بشنود.
( بینشته کُورَه، مانه. شبیه دختر ترشیده است.
biništa korə mana !
– این زبانزد اشاره به القابی است که به زن نسبت داده میشود و نوعی خدشه دارکردن شخصیت و منزلت اجتماعی اوست، بینشته : به معنی ترشیده، تاریخ مصرف تمام شده تلقی میگردد. در جامعه سنتی همه نگاهها به گونهای متغیر از دیگر نگاههاست که متوجه زن میگردد و در باور جامعه سنتی ترشیدگی دختران از ناگوارترین نگونبختی تلقی میشود.
اندیشه اینگونه جوامع در مورد زن، این است که هرچه بیشتر زاد و ولد کند، تا با تولید نسل او قدرت کار زیادتر شود، کشاورزی وی رونق بیشتری پیدا کند. چرا که این اندیشه و طرز تفکر در اکثر مذاهب هم وجود دارد، فرزند بیشتر را برکت تلقی میکنند و حتماً در برخی از بومیان سرزمینهای دور از جمله هندوستان با زنی که باردار یا بچه داراست، بهتر ازدواج میکردند.
– نوعی مانند کردن شخص به صفتی.
( عَلف بَداشتی ، بُوزیه، تی، دُمبال سر آیه. علف داشته باشی ، بز به دنبال تو میآید.
alaf bedāšti buzəy ti dombāl sər aya .
– آنچه که این زبانزد اشاره دارد، این است که اغلب مردم به مال ثروت بیشتر اهمیت میدهند، و چه بسا بعضی از اشخاص به دلیل این که فلانی ثروت زیادی دارد، به او احترام میگذارند.
– این زبانزد به نوعی هم به مردم جامعهای که دارای ثروت و مقام هستند نظرمیکند. تصویری که جامعه روستایی ازمردم در ذهن خود دارد، آن را به دو گروه ثروتمند(ارباب)، فقیر(رعیت) تقسیم میکند، و دو نوع شخصیت برای آنان متصّور است، شخصیتی با سازه تخریب: شامل آدمهایی، مرفه، اعیاننشین، بدون درد، بیوجدان، تنبل، شخصیتی با سازه تثبیت شده، بساز، قانع، چپرنشین، فقیر، که شخصیتهای نوع اول، ویژه طبقات بالادست جامعه، شخصیتهای نوع دوم ویژه طبقات پایین دست جامعهاست.
این طور میتوان نتیجهگرفت که، مردم جامعه روستایی ازکسانی که دارای ثروت ومقام هستند، انتظار رفتار دلخواه را ندارند، درتصویری که ازصاحبان این ویژگی ترسیم میکنند، اشخاص فرصت طلب، دورو، متظاهر، چرب زبان، درنظر گرفته میشوند.