دانلود تحقیق در مورد سرمایه گذاری و ساختار زبان

دانلود پایان نامه

1- این که شخصیتهایی وجود دارند که بیان آن صرفاً جنبه تخریبی دارد و لاغیر. به دیگر سخن این که تمام هّم و غم طرف مقابل این است که شخصیت مورد نظر را طوری درهم بکوبد که، یارای ایستادگی را نداشته باشد.


2- دیدگاه بعدی در تقابل با جنبه تخریبی ، یعنی سازه تثبیت شخصیتی است که شخص با بیان کارکردها، و قهرمانیها، به نوعی به دنبال مثبت جلوه دادن شخصیت است.
– در این زبانزد شخص با ابزار دین که همان قرآن است میخواهد، به طرف مقابل بفهماند که برای رسیدن به تمایلات خود، همه چیزهای با ارزش حتی قرآن را زیر پا میگذاری، تا به خواستههای خودت دست پیدا بکنی!
این زبانزد همچنین به این عبارت پیوند دارد که، آیا برای نیل به هدف میتوان از هر ابزاری استفاده کرد؟! خیر.
( هَچین کولوش کون، سیر کَلَه مِن دَکفی. انگار که مرغ جوجه دار به باغ سیر افتاده باشد.
həčin kuluš kun sir kalə men dakafi.
– این زبانزد در جایی کاربرد دارد که شخص کاری را شروع کرده باشد و تمامی جنبههای لازمه آن را در نظر گرفته، و سرمایه گذاری کلانی روی آن انجام داده باشد. دست بر قضا، فردی خواسته یا ناخواسته موجبات خرابکاری آن را فراهم نماید. این عمل از دید عامه مردم ناپسند و مذموم است و نوعی برهم زدن، هرج و مرج تلقی میگردد.
– هنجار شکن و قانون گریز، مُخلّ آسایش و نظم عمومی تلقی میگردد.
– در این زبانزد دو واژه کولوشکون(جاندار) سیرکله، باغ سیر که به صورت منظم کاشته میشود (بیجان) برای بیان مفاهیم و القای آن به شنونده استفاده شده است.
4-3- 3-5 شخصّیتمنفی(پرحرفی و وراجی )
( اینَه دَهَنه دَواسی اینه کین گب آیه. دهانش را ببندی، ماتحتش به حرف میآید.
inə dahanə davasi inə kin gab ayə.
– بعضی از زبانزدها از نظر ساختاری و شکل به صورت اسمی و فعلی به کار برده میشود بررسیها نشان میدهد، کاربرد زبانزدهایی که مدخل فعلی دارند بیشترند. در امثال و حکم، علی اکبر دهخدا از این اشارات زیاد نقل شده است که به چند نمونه از آن بسنده میکنیم:
«آب زیرکاه است- مکار است» «آب و گاوشان یکی است، در کارها یا در اموال با هم شرکت دارند» « آب نطلبیده مراد است. چون ناخواسته آب برای کسی آرند به فال نیک است. « آدم به آدم خوش است. لذت حیات در معاشرت ابنای نوع است» (دهخدا، 1370: 3-4)
مدخل فعلی که در امثال و حکم نقل گردید اغلب به صورت فعلهای سوم سخص بیان شده است و گاهی نیز به ناچار دوم شخص نیز آمده است مثل «تا بیائید شما بیائید، این خوشآمد را به کسی که آید و خبری خوش یا هدیه ای آرد گویند.» (همان مأخذ، 49)
در ساختار زبانزدها مورد اشاره نیز فعلهای به کار برده شده سوم شخص است و اشاره به شخصیت آدمهای پرحرف و وراج دارد.
( چیچنَکَ کَلّه ، بُوخوردَه. سر گنجشک را خورده است.
čičənaka kallayə buxordə.
( اَمی سَر آستونَه گَمج بُبوُ . سر ما گمج سفالیه آستانه شد.
ami sər āstonə gamaj bobo.
4-3-3-6 شخصّیت منفی(فرصت طلب )
( کُوردَ کُوله، نَازادی، دُو شُو پُلا یَقَا گیره.
پسر کرد را نوازش بکنی از تو تقاضای پلو و دوشاب میکند.