تحقیق رایگان با موضوع نهج البلاغه و فرزندان

دانلود پایان نامه

عَلیٌّ إشتَقَّ مِن العَلِیِّ
ابوطالب بسیار خوشحال شد و در برابر خداوند به سجده افتاد» (سلطان الواعظین، 1379: 822 با تلخیص).
یغمای جندقی همین مطلب را به زیبایی به رشته‌ی نظم درآورده است:
ای ذات تو گنجینهی اسرار مُدقَّق
بر کنه صفات تو خرد گشته معلّق
آثار ربوبیت از ارشاد تو منشقّ
شد نام تو از نام خدا، نامی مشتق
یعنــــی که تــو را خوانـــد علی قــادر مطلـــق
(قربانی اردبیلی، 1370: 159)
180- ثُمَّ تَوَلَّی أَمرَهُ (الهادِی) وَ کَم
أَرضَعَهُ لِسانُهُ حَتَّی اغْتَذَی
مفردات: تَولَّی أمرَه: قامَ به و مَلَک أمرَه»: کار او را به عهده گرفت. / أرضَعَه: جَعَلَه یَرضَعُ: به او شیر داد.
ترجمه: سپس پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم سرپرستی اورا به عهده گرفت و چه بسیار مواقعی که پیامبر با زبان مبارک خویش علی (ع) را تغذیه نمود(همواره از محبت و توجه پیامبر(ص) بهرهمند بود).
شرح: در روزگاری که اهل مکه دچار خشک سالی و قحطی سختی شدند، پیامبر (ص) به عمویش عباس که از توانگران بنی‌هاشم بود، پیشنهاد کرد تا سرپرستی دو تا از فرزندان عمویش ابوطالب را به عهده بگیرند، چون ابوطالب دارای فرزندان زیادی بود و با توجه به قحطی، خانوادهاش را به سختی اداره میکرد. عباس عموی پیامبر پذیرفت. با هم به نزد ابوطالب رفتند و پیشنهاد خود را مطرح کردند. ابوطالب گفت: عقیل و طالب را برای من بگذارید و از بقیه هر کدام را میخواهید انتخاب کنید. بنابراین پیامبر (ص) ، علی (ع) را و عباس، جعفر را انتخاب کردند. بدین ترتیب علی(ع) از کودکی در آغوش پیامبر (ص) رشد کرد و همواره با ایشان بود تا هنگامی که سیزده ساله شد و رسول خدا به پیامبری مبعوث گردید و علی(ع) به او ایمان آورد. (شبلنجی، بی‌تا: 158-159با تلخیص).
علی (ع) خود در خطبهی 192 نهج البلاغه به این مسأله اشاره کرده و همواره بدان افتخار مینمود و می‌فرمود: «پیامبر مرا در اتاق خویش مینشاند، در حالی که کودک بودم، مرا در آغوش خود میگرفت و در بستر مخصوص خود میخواباند… گاهی غذایی را لقمه‌ لقمه در دهانم میگذارد، هرگز دروغی در گفتار من و اشتباهی در کردارم نیافت … من همواره با پیامبر (ص) بودم، چونان فرزند که همواره با مادر است» (دشتی، 1384: 285).
181- یَحمِلُهُ طِفلاً عَلَی عاتِقِهِ
یَطوفُ فِیهِ بِشعاب (أُمِّ القُرَی)
ام‌القری: مِن أسماء مکّه قیل سُمِّیت بِه لِأنَّ الأرضَ دُحِیَت مِنها: یکی از نام‌های مکه که گفته شده دلیل این نام‌گذاری به این جهت است که کره‌ی زمین از این سرزمین گسترده شده است.
ترجمه: پیامبر صلیالله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم، علی علیهالسلام را در کودکی بردوش خود حمل میکرد و در سرزمین مکه به گردش میبرد.
182- کَم قالَ بِاللَّیلِ الطَّویلِ ساهِراً
یَهُزُّ فیهِ مَهدَهُ طولَ الدُّجا
مفردات: هَزَّــُ هَزّاً الشّیء: حَرَّکَه: آن را حرکت داد
ترجمه: چه بسیار شب‌های طولانی که بیدار میماند و گهواره‌ی علی (ع) را در طول شب تکان می‌داد.
183- یُؤوِیهِ لیلاً وَ نهاراً عِندَهُ
حتَّی نَشا فِی حِجرِ طاها وَ ارْتَبَی