اهل بیت(ع) و فرزندان

دانلود پایان نامه

(الامینی، 1397هـ ،ج2: 301)
ترجمه: خداوند عمل بندهای را نمیپذیرد مگر آنگاه که به اخلاص دل به مهر آنها ببندد.
متن غایب:
قال رسول الله(ص): لَو أَنَّ رَجُلاً صَفَنَ بَینَ الرُّکنِ وَ المَقَامِ فَصَلَّی وَ صَامَ ثَمَّ لَقَی الله وَ هُوَ مُبغِضٌ لأهلِ بَیتِ مُحُمَّد دَخَلَ النَّارَ (النیشابوری، 1411هـ ، ج3: 149).
ترجمه: اگر مردى بین رکن و مقام به نماز و روزه بایستد پس از آن خدا را ملاقات کند و دشمن اهل بیت(ع) باشد، داخل دوزخ خواهد شد
عملیات بینامتنی: با دقت و امعان نظر در این بیت از شعر عبدی، میتوان چنین بیان داشت که مضمون بیت به این امر اشاره دارد که، شرط قبولی اعمال نیک و حسنهی انسان، همان پذیرش ولایت امیر المؤمنین علی(ع) و فرزندان ایشان است، اگر شخصی ایمان به ولایت ایشان نداشته باشد در واقع بازار ایمانش کساد بوده و رونقی ندارد؛ چرا که طبق گفتهی رسول اکرم(ص) اعمال بدون ایمان به ولایت علی(ع) قبول نیست و صاحبان این اعمال داخل در آتش جهنماند. در بررسی روابط بینامتنی این فراز از شعر شاعر میتوان چنین بیان کرد که، شاعر برای بیان مقصود خویش از مضمون کلام رسول اکرم(ص) سود جسته است و رابطهی معنوی بین دو متن شکل گرفته است، پس این رابطهی بینامتنی از نوع نفی متوازی است.
متن حاضر:
وَ لا یَتِمُّ لإِمرِءٍ صَلاتُهَ
إِلا بِذِکرَاهُم وَ لا یَزکُو الدُّعَا
(الامینی، 1397هـ ،ج2: 302)
ترجمه: و نماز نمازگزار تمام نمیشود، و دعای دعاگو بالا نمیرود، مگر به ذکر آنها (اهل بیت(ع)).
متن غایب:
لا تَصِلُّوا عَلَیَّ الصَّلَوهَ البَترَاءَ، فَقَالُوا: وَ مَا الصَّلاهُ البَترَاء؟ قَالَ: تَقُولُونَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ تَمسِکُونَ، بَل قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ‏ مُحَمَّدٍ (همان: 303).
ترجمه: «بر من صلوات بتراء(دم بریده) نفرستید. سؤال شد: یا رسول‏اللَّه صلوات بتراء چیست؟ فرمود: اینکه(بر من صلوات بفرستید و) بگویید «اللهم صلّ علی محمّد»، ولی درباره‏ی آل من ساکت باشید. شما باید بگویید اللهم صلّ علی محمّد و آل‏محمّد».
عملیات بینامتنی: با دقّت و امعان نظر در این بیت از شعر شاعر میتوان چنین بیان داشت که، اشاره دارد به این که، ما به درود فرستادن بر آل پیغمبر(ص) در نماز مأموریم، و در صورت انجام ندادن این عمل نماز کامل نیست. پس میتوان گفت عبدی با این بیت اشاره دارد به کلام پیامبر اکرم(ص) آن هنگام که آیهی 56 سورهی «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا» نازل شد، و مردم از ایشان از چگونگی درود سلام بر حضرتش پرسیدند که وی درود بر آل خویش را قرین با صلوات بر خود دانستند(همان: 303). با توجّه به فرمایش رسول گرامی اسلام میتوان گفت، چون صلوات بر حضرتش نشان از تعظیم و بزرگداشت ایشان است، پس درود بر خاندان نیز همین حکم را دارد؛ چرا که طبق فرمایش پیامبر(ص)، صلوات بر وی و امتناع از آل وی، صلوات ناقص به حساب میآید. در بررسی روابط بینامتنی این فراز از شعر عبدی با کلام پیامبر(ص)، شاعر برای بیان مقصود خویش از مفهوم و مضمون کلام حضرت رسول(ص) بهره برده است، پس رابطهی بینامتنی از نوع نفی متوازی صورت گرفته است.
ج) روابط بینامتنی با قرآن و احادیث
متن حاضر:
وَ أَنتُم جَنبُهُ وَ عُروَتُهُ الوُثـ
ـقَی وَ أَسمَاؤُهُ وَ بَابُ النَّجَاهِ
(الأمین، 1403هـ، ج9: 268)
ترجمه: و شما جنب الله و دستاویز استوار و از نامهای نیک خداوند و دربهای نجات هستید.