خرید و دانلود پایان نامه پیشگیری اجتماعی

دانلود پایان نامه

و هزینه‏هایی است که ارتکاب جرم برای او دارد و بر این اساس تصمیم به ارتکاب جرم می‏گیرد. از نظر کیفری نیز باید مجازات معادلات مجرم را بهم بزند.
2-4- انواع پیشگیری
ارائه تعریف از پیشگیری این امکان را به ما می‌دهد انواع اقداماتی را که برای پیشگیری از جرم لازم است را طبقه‏بندی کنیم، چرا که ماهیت این اقدامات یکسان نیست. بنابراین، در چارچوب جرم‌شناسی پیشگیرانه، با عنایت به معیارهای مختلف، پیشگیری را به 6 دسته تقسیم‏بندی کرده‏اند.
این تقسیمات گاه به‌خاطر برداشت مضیق و گاه برداشت موسع از پیشگیری است که بعضاً با یکدیگر تداخل نیز دارند:

2-4-1- طبقه‌بندی اول: پیشگیری بر اساس معیار سن
1ـ قدیمی‏ترین و شاید مهمترین پیشگیری، بر اساس سن می‏باشد. البته علت این تفکیک به‌خاطر اهمیتی است که سن در مطالعات جرم‌شناسی دارد. سن یک متغیر ذاتی است که در جرم‌شناسی به دوره‏های مختلف تقسیم شده است و تبعات آن مشخص گردیده است. از آنجا که اطفال از لحاظ شخصیتی در حال شکل‏گیری بوده و استعداد جامعه‏پذیری دارند، برای جلوگیری از بروز رفتارهای منحرفانه در آنها، لازم است اقدامات خاصی در نظر گرفته شود.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

جالب اینکه سازمان ملل نیز در مجمع عمومی سال 1990، قطعنامه‏ای تحت عنوان اصول راهبردی ناظر به پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان تصویب کرد. این قطعنامه، به قواعد ریاض نیز مشهور است. زیرا متن این قطعنامه در یک کنفرانس بین‏المللی در ریاض تصویب شد.
قواعد پکن است که مربوط به آیین دادرسی اطفال می‏باشد(مهرداد، 1381).
مسأله پیشگیری از جرایم اطفال، با توجه به طبیعت خاص آنها، مشمول اقدامات خاصی می‏شود. بر اساس کنوانسیون حقوق کودک (1989) که مجلس شورای اسلامی در سال 1372 آن را به تصویب رساند، طفل به کسی گفته می‏شود که کمتر از 18 سال کمتر داشته باشد. در همان کنوانسیون ذکر شده است «مگر اینکه این سن بر اساس شرایط مقرر توسط دولتها بطور دیگری تعیین شده باشد».

مجلس یک حق رزرو برای خود قائل شد با این مضمون که این کنوانسیون مادامی که مخالف موازین شرعی نباشد قابل اجراست.
در قانون آیین دادرسی کیفری مهر 1378 در فصل مربوط به جرایم اطفال قانونگذار قدمی برداشته است که افراد زیر 18 سال را مشمول دادرسی خاصی قرار داده است. هر چند بلوغ همان بلوغ شرعی است لیکن افراد زیر 18 سال طبق قانون آد.ک در دادگاههای عمومی خاص محاکمه می‏شوند. در عمل شعبی که به جرایم اطفال اختصاص داده شده، این افراد را مشمول اقداماتی قرار می‏دهند که اطفال زیر سن بلوغ را به آن اقدامات می‏گمارند (مهرداد، 1381).
در همین طبقه‏بندی، پیشگیری عمومی را از پیشگیری اطفال جدا می‏نمایند.
2-4-2- طبقه‌بندی دوم: پیشگیری عام و خاص
منظور از پیشگیری عام یک سلسله اقدامات است که علیه عوامل جرم‌زا به کار می‏رود. پیشگیری خاص شامل یک سلسله عوامل برای یک جرم خاص است.
2-4-3- طبقه‏بندی سوم: پیشگیری انفعالی و پیشگیری فعال
پیشگیری انفعالی در واقع نوعی هشدار و اخطار به جامعه برای جلوگیری از قربانی شدن و بزهدیدگی است. هشدار به جامعه برای مصون‌سازی خود در مقابل جرم، یک فن و روش در جلوگیری از وقوع جرم است. بنابراین، اخطار در مورد جرم همراه با اقدامات عملی نیست، یعنی از وقوع جرم جلوگیری نمی‌شود و فقط همین هشدار کفایت می‏کند. در پیشگیری فعال جهت جلوگیری از وقوع جرم عملاً اقدامات مثبتی، را انجام می‏شود. در سال 1963، در یکی از اجلاس پلیس بین‏المللی، این طبقه‏بندی مطرح شد. تفاوت دیگری که بین این دو نوع طبقه‏بندی وجود دارد، این است که در پیشگیری انفعالی به دادن هشدار کفایت می‏کنند و این هشدار ناظر به کسانی است که بالقوه استعداد قربانی شدن جرم را دارند و در واقع یک نوع اطلاع‌‌رسانی به بزهدیدگان جرم است و شاید بتوان گفت که این نوع پیشگیری، یک نوع پیشگیری از قربانی شدن جرم است در حالی‌که در پیشگیری فعال اقدامات جامعه عملی می‏گردد.
2-4-4- پیشگیری بر اساس الگوی پزشکی
براساس الگوی معمول در پزشکی که به سطوح سه گانه پیشگیری نیز معروف است. این مباحث برای نخستین بار در سال 1967 وارد بحث‏های جرم‌شناسی پیشگیرانه شد. این الگو شامل پیشگیری اولیه، ثانویه و سوم است. پیشگیری اولیه شامل اقداماتی می‏شود که جهت‏گیری آن بر هم زدن اوضاع و احوال جرم‌زا در محیط فیزیکی و اجتماعی است. پیشگیری ثانویه یا سطح دوم، عبارتست از مداخله در حالت‌های خطرناک. مداخله در حالت‌هایی که در آستانه وقوع جرم قرار دارد. غایت این پیشگیری، تشخیص محل و وضعیتی است که در فراهم کردن زمینه جرم نقش فعالی دارد. این پیشگیری که در آستانه ارتکاب جرم است، مربوط به حالتی است که جرم در شرف وقوع است.
پیشگیری سطح سوم، تدابیری است که برای مهار آثار انفجار، بحران و انفجار حالت خطرناک اعمال می‌شوند، یعنی زمانی که جرم محقق شده حالت خطرناک به حالت مجرمیت تبدیل شده است، فلذا اقداماتی در مقام جلوگیری از استمرار حالت مجرمیت، به منظور خنثی کردن آثار آن بکار گرفته می‏شود.
پیشگیری سطح اول و دوم، در جرم‌شناسی پیشگیرانه مطرح می‏شود. در حالی‌که پیشگیری سطح سوم مربوط به جرم‌شناسی بالینی است. این نوع پیشگیری‏ها در سازمان بهزیستی مورد توجه قرار گرفته و در این سازمان مراکزی به‌نام مراکز مداخله قبل از بحران و مراکز مداخله بعد از بحران. به عبارت دیگر، در این سطوح سه‌گانه به نحوی کار می‏شود.
در قالب سطوح سه‌گانه ما، انواع دیگر پیشگیری را نیز می‏بینیم، یعنی پیشگیری اولیه و ثانویه نوعی پیشگیری اجتماعی از جرم است. اصلاح نهادهای اجتماعی، ایجاد ساختارهای جدید اجتماعی، بهبود شرایط زندگی و زیستی افراد، همه در آنچه که بعداً نام آن را پیشگیری اجتماعی خواهیم گذاشت، مورد توجه واقع می‏شود.
پیشگیری سطح سوم، یعنی جلوگیری از تکرار جرم، به پیشگیری از تکرار جرم بزرگ‌سالان و کودکان تقسیم می‌شود.
2-4-5- طبقه پنجم: پیشگیری اجتماعی و پیشگیری وضعی
رایج‌ترین طبقه‌بندی از پیشگیری، پیشگیری اجتماعی و وضعی از جرم است. از نظر جرم‌شناسی، پیشگیری اجتماعی مبتنی بر علّت‌شناسی جرم است. یعنی پیشگیری اجتماعی از جرم، مستلزم قبول این واقعیت است که عوامل مختلفی در تکوین جرم نقش دارند. عوامل اجتماعی باید این عوامل جرم‌زا را خنثی کند. عوامل محیط اجتماعی عمومی و شخصی، نقش عمده‌ای در بزهکاری دارند. پیشگیری اجتماعی، یعنی مداخله در محیط اجتماعی عمومی و شخصی. محیط اجتماعی عمومی مانند محیط‏های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی که نسبت به همه مشترک است. محیط اجتماعی شخصی مانند محله، خانواده و …..
در پیشگیری وضعی (علی‌حسین، 1379) که مبنای نظری آن در جرم‌شناسی، وضعیت ماقبل بزهکاری است، ما با فرآیند گذار از اندیشه به عمل (acting out) مواجه هستیم و درصدد تغییر وضعیت مشرف بر جرم هستیم تا معادله جرم به ضرر مجرم شود. به عبارت دیگر، هدف اتخاذ اقداماتی است که فرآیند گذار از اندیشه به عمل را قطع کند.
پیشگیری اجتماعی مربوط به عوامل جرم‌زاست که به دو گونه عمل می‏شود: اول: شناسایی عوامل جرم‌زا، دوم: ساماندهی اقداماتی که هدفشان کانالیزه کردن و هدایت آثار این عوامل از طریق خنثی کردن و کنار زدن آنها می‌باشد.

در پیشگیری وضعی اندیشه اساسی اینست که گذار به عمل مجرمانه نه فقط به انگیزه‏های مجرم بستگی دارد، بلکه به خصوصیات وضعی، شرایط موضعی، شرایط موجود در اوضاع و احوال قبل از جرم نیز بستگی دارد. هدف، چیره شدن به اوضاع قبل از جرم است که فرد را در آستانه جرمی قرار داده است. به عبارت دیگر بهم زدن وضعیت ماقبل بزهکاری یا انجام تدابیری در آن وضعیت. این اقدامات عبارتند از:
اول ـ تقلیل وضعیت‌های ماقبل جرم
دوم ـ اعمال اقداماتی که منجر به بالا رفتن هزینه کیفری جرم برای مجرم بشود، یعنی مجرم از جرم خود سود نبرد.
در پیشگیری وضعی دو جهت‏گیری وجود دارد: 1ـ مداخله در وضعیت ماقبل جرم 2ـ ایمن‌سازی اهداف جرم، یعنی اقداماتی که از بزهدیدگی افراد جلوگیری می‏کند.
پیشگیری وضعی دو شکل دارد: 1ـ جلوگیری از مجرم شدن افراد از طریق اعمال اقداماتی به‌منظور جلوگیری از ارتکاب جرم، 2ـ پیشگیری از بزه‌دیدگی افراد از طریق مصون‌سازی اموال و جانشان.
در پیشگیری وضعی، از بزه‌دیده شناسی صحبت می‏شود. بزه‌دیده، در شق دوم این پیشگیری، خود عامل جرم‌زا است و یک فرد مظلوم و بیگناه نیست.

2-4-6- طبقه‏بندی ششم: پیشگیری دفاعی و پیشگیری رهایی‌بخش یا آزادی‌بخش
پیشگیری دفاعی یعنی پیشگیری از جرم از طریق ایجاد رعب و عبرت و طرد مجرم. پیشگیری رهایی‌بخش اقداماتی است که در جهت جذب و ادغام مجرم صورت می‏گیرد. مجرم از تبعات جرم آزاد می‏شود و به این ترتیب، فرد از دنیای جرم جدا می‌شود.
طبقه‏بندی دیگری نیز از پیشگیری ارائه شده است: پیشگیری دفاعی و پیشگیری تهاجمی.
در پیشگیری دفاعی، جامعه در مقابل یک مسأله و یک عامل و آثارش از نظر جرم، از خود دفاع می‏کند و می‏خواهد به آن عامل خاتمه دهد. این نوع پیشگیری از این زاویه می‏تواند بعضی از پیشگیری‏های ماقبل خود را دربرگیرد.
پیشگیری تهاجمی، ناشی از ترس و وحشت از یک مسأله و یا وضعیت خاص نیست. بلکه بر اساس امکانات موجود و اعتمادی که جامعه به این امکانات و افراد دارد، نسبت به عوامل جرم‌زا اقدام می‏کند. در واقع یک نوع اعتماد به نفس در جامعه وجود دارد.
پیشگیری دفاعی تا اندازه‏ای شبیه پیشگیری فعال و پیشگیری تهاجمی شبیه پیشگیری انفعالی است.
2-5- فایده و امکان پیشگیری
پیشگیری از بزهکاری به تولد جرم‌شناسی برمی‏گردد، خصوصاً به دیدگاه‌های انریکو فری. بر اساس دیدگاه‌های فری، پیشگیری از جرم همانقدر اهمیت دارد که سرکوبی جرم، تا آنجا که وی هم عرض‌های کیفر، جانشین‌ها و قائم‌مقام‌های کیفری را مطرح می‏کرد. سرکوبی صرف کافی نیست. بدین ترتیب، فری جمله معروف «پیشگیری بهتر از سرکوبی است» را مطرح کرد.
امروزه حقوقدانان جزم‏گرا و نیز بعضی از دولت‌مردان انتقادهایی به پیشگیری مطرح کرده‌اند و معتقدند که پیشگیری توجیه علمی ندارد. بحث این است که آیا اینها صحیح است یا خیر؟
پیشگیری را در دو بحث مطرح می‏کنیم: اول ـ آیا پیشگیری مفید است یا خیر؟ دوم ـ آیا در عمل پیشگیری ممکن است یا خیر؟
2-6- اصول حاکم بر امکان پیشگیری
بر اساس پایه‏های عملی و تجربی، می‏توان گفت که شخصیت انسان‌ها قابل تغییر است و بنابراین، با مداخله محیط خارجی می‏توانیم واکنش شخصیتی را تغییر دهیم. شخصیت مانند مومی است که می‏توان به آن شکل داد. قسمتی از شخصیت ما در خصوصیات ذاتی و قسمت دیگر در خصوصیات‌ا کتسابی قرار می‏گیرد. اهمیت تعلیم و تربیت در خصوص اطفال و نوجوانان نمونه بارز تغییرپذیری شخصیت است. شخصیت افراد در جامعه و خانواده و مدرسه شکل می‏گیرد. بزرگسالان قادرند در تماس با محیط اجتماعی شخصیت خود را تغییر دهند. بنابراین اصل اول، تغییرپذیری شخصیت افراد است و اصل دوم که امکان پیشگیری را نشان می‏دهد، این است که فضاهای اجتماعی قابل تغییر هستند. رفتار ما همواره بر شرایط و زمینه تأثیر می‏گذارد. تأثر انسان از این فضاها گاه اتفاقی و گاه عالمانه است.
اما اصل سوم در ساز و کار گذار از اندیشه به عمل، ما شاهد کنش متقابل یا تعاملی میان شخصیت فرد و وضعیت هستیم درواقع، این تعامل شخصیت و وضعیت است که به جرم تبدیل می‏شود. اگر در شخصیت تغییر ایجاد کنیم، تعامل تفاوت پیدا خواهد کرد. پس با توجه به اصل فوق ممکن است پیشگیری اتفاق بیفتد یا نیفتد. چون تعامل بین شخصیت و وضعیت یکی نیست.
حال با توجه به این که پیشگیری ممکن است، موانع این پیشگیری چیست؟
با توجه به اصول فوق، نباید تصور کرد که پیشگیری بطور مطلق امکان دارد، بلکه برعکس، مطالعات ارزیابی کننده از اعمال روش‌های پیشگیرانه نشان می‏دهد که لااقل در مورد این دلایل محدودیت‌هایی نیز وجود دارد.
2-7- محدودیت‌ها و موانع پیشگیری
مانع اول، مربوط به خود جرایم است. همه جرایم را نمی‌توان بطور مساوی و برابر از طریق پیشگیری و روش‌های مختلف پیشگیرانه در جرم‌شناسی کاهش داد. بعضی جرایم را صرفاً می‌توان از طریق سرکوبی و مجازات

دیدگاهتان را بنویسید